آیا مسئولان فرهنگی ما سکولار شدهاند؟
از اول انقلاب صحنهای که در آن بازیگر زن برقصد را نداشتهایم. اما اکنون با انتشار بخشهای مبتذل سریال سووشون با سطح جدیدی از فساد روبروییم.
اگر به سیری که سینمای ما و به خصوص سینمای خانگی طی کرده نگاه کنیم روند خزنده ترویج فساد در آن آشکار است. اما سینماگرانی که این نوع محتوا را منتشر میکنند پشت شعارهای «هنر برای هنر» و «نمایش ناهنجاریهای جامعه» پنهان میشوند.اکنون از زاویه حکمرانی به آن نگاه کنیم. روشن است که حاکمیت نباید بگذارد چنین محصولاتی تولید شود. هم قانون اساسی و هم قوانین زیردستی آن این تکلیف را به روشنی مشخص کردهاند. پس چرا این اتفاق میافتد؟تفسیری که اکنون بیشتر رواج دارد با کلیدواژه نفوذ تبیین میشود. میگوییم کسانی در سیستم نفوذ کردهاند تا خواست دشمن را پیش ببرند.اما باور من چیز دیگری است. اگر به سیر سیاستهای اجرا شده در کشور در سالهای پس از جنگ نگاه کنیم، این دور شدن تدریجی از آموزههای دینی نه فقط در فرهنگ، بلکه در سیاست و اقتصاد نیز کاملا پررنگ است. نفوذ میتواند مؤثر باشد اما این سطح از تغییر سیاستها را نمیتواند توجیه کند. عامل اصلی، تغییر واقعی دیدگاه مسئولان امر است.اگر آشنایی حداقلی با آموزههای شرع مقدس اسلام داشته باشیم، به راحتی این تغییر دیدگاه را میبینیم.خوشبینی بس است. اگر به میانگین دغدغه مسئولان فرهنگی نگاه کنیم، دغدغه اسلام بسیار کمرنگ شده است. هنر برای آنها دیگر وسیلهای برای تعالی انسان نیست. فقط هنر است. محتوایش میتواند متعالی باشد، میتواند پَست باشد، و البته که در این فضا نفوذ به راحتی جولان میدهد.
09:38 - 17 شهریور 1404
3439 بازدید