در شرایطی که رسانهها و مقامات آمریکایی به طور هماهنگ از قریبالوقوع بودن دور جدید مذاکرات در اسلامآباد خبر میدهند و حتی به اعزام نمایندگان ویژه اشاره میکنند، سکوت تهران قابل تأمل است.
پیام بردن و آوردن در شرایطی جواب میده که کشور خودمون از قبل توی شرایط متشنج نباشه و بتونه این روند طولانی رو تحمل کنه، نه الان که خیلی از مردم از جنگ قبلی کسب و کارشون به شدت بهم ریخته و هر روز هزاران نفر به خیل بیکاران قبلی اضافه میشه و فشار گرونی و تورم داره کمر ملت رو خرد میکنه. درک کنین خواهشا