چرخش دیرهنگام به شرق و درسهای آینده
اگر ایران دو دهه زودتر به سمت شرق حرکت میکرد، امروز در جایگاه یک قدرت اقتصادی و امنیتی بیچالش در منطقه میایستاد و شاید زمینه بروز جنگ کنونی با آمریکا و رژیم صهیونی بوجود نمیآمد.
تحلیل مسیر دو دهه گذشته نشان میدهد که یک همکاری راهبردی زودهنگام با قدرتهای شرقی مانند چین، روسیه و هند میتوانست سرنوشت ایران را به کلی دگرگون کند. در آن مقطع، اگرچه نشانههای ظهور چین و افول نسبی غرب برای برخی تحلیلگران قابل تشخیص بود، اما جسارت لازم برای یک تغییر جهت بنیادین در سیاست خارجی وجود نداشت.چنین اتحادی میتوانست ثبات اقتصادی پایدار را از طریق قراردادهای بلندمدت انرژی، سرمایهگذاری در زیرساختهای حیاتی و ایجاد کریدورهای تجاری نوین تضمین کند. شبکههای مالی و پرداخت مشترک، تحریمها را بیاثر میساخت. در بعد امنیتی، یک پیمان راهبردی با مسکو و پکن، بازدارندگی ایران را به سطحی میرساند که هیچ تهدید خارجی جسارت رویارویی با آن را نداشت. پشتیبانی دیپلماتیک این بلوک در شورای امنیت و دیگر مجامع بینالمللی، از انزوای سیاسی ایران جلوگیری میکرد.
امروز خوشبختانه با درک این واقعیت، ایران پیمانهای راهبردی ۲۵ساله با چین و همکاریهای عمیق با روسیه را کلید زده و نخستین ثمرات آن را در بیاثر کردن نسبی تحریمها، افزایش امنیت ملی و ارتقای جایگاه دیپلماتیک میبیند.نتیجهگیری و درس آینده:تجربه گذشته نشان میدهد که آیندهنگری و تصمیمگیری بهموقع در عرصه بینالملل، سرنوشتساز است. امروز نیز ایران باید درس تاریخی خود را به کار بندد و پیش از آنکه هند به یک ابرقدرت تمامعیار تبدیل شود، گامهای بلند و راهبردی برای انعقاد پیمان همکاری جامع با این کشور بردارد. چنین اتحادی دو مزیت کلیدی دارد:نخست، ایجاد یک جایگزین مطمئن برای بازارهای چین در صادرات نفت و گاز و کاهش وابستگی به یک مقصد واحد. دوم، تکمیل و تقویت کریدور حملونقل بینالمللی شمال-جنوب که میتواند ایران را به کانون تجارت اوراسیا تبدیل کند. حرکت به سمت هند، نه یک انتخاب فرعی، که تکمیلکننده ضروری استراتژی شرقی ایران است و میتواند توازن و پایداری بیشتری به همکاریهای منطقهای ببخشد. آینده امن و مرفه ایران در گرو همین دوراندیشی و اقدام بهموقع است.#سیدابراهیم_حسینیفرد#پیمان_راهبردی#هند#جنگ_رمضان #جنگ 08:31 - 7 فروردین 1405