تأملی در« حق وتوی» ایران در تنگه هرمز
اهمیت راهبردی تنگه هرمز روز به روز در اقتصاد جهانی وامنیت بین المللی نمایان تر می شود،اوباما از مدیریت وکنترل ایران بر این تنگه تحت عنوان حق وتو نام می برد.
. او این وضعیت را نتیجه مستقیم سیاستهای جنگطلبانه ترامپ دانست و تأکید کرد که ایران اکنون در مقایسه با پیش از آغاز جنگ، در موقعیت راهبردی مستحکمتری قرار داردو قوی تر شده است.🔹 رئیسجمهور پیشین آمریکا همچنین به هزینههای سنگین جنگ اشاره کرد و گفت : حمله به پایگاهها و متحدان آمریکا، کشته و زخمی شدن نظامیان آمریکایی، و کاهش شدید ذخایر موشکی واشنگتن، افزایش قیمت نفت، گازوئیل و تقریباً همه کالاها در آمریکا را مستقیماً به جنگ با ایران و قدرت وتوی تهران در تنگه هرمز مرتبط دانست. اوباما در بخش دیگری از سخنانش، به رویکرد دیپلماتیک خود اشاره کرد و گفت؛ ایران سلاح هستهای نداشت، چون توافق هستهای بدون شلیک حتی یک موشک اجرا شد. این اظهارات در حالی مطرح میشود که اوباما صراحتاً از حاکمان فعلی آمریکا پرسید: هفت ماه از جنگی که پیروزیاش را اعلام کرده اید ، گذشته است، اوضاع چطور پیش میرود؟ این بخش از سخنان اوباما را باید در چهارچوب رقابتهای انتخاباتی میان جمهوری خواهان و دموکراتها تحلیل کرد.. نه صرفاً یک ارزیابی بیطرفانه از قدرت ایران. با این حال، این اعتراف مقام عالیرتبه آمریکایی به «حق وتو» ایران در هرمز، نشاندهنده تغییر واقعی در موازنه قدرت منطقهای است که جنگ نتوانسته آن را به نفع واشنگتن تغییر دهد. اظهارات اوباما همچنین شکاف درونی در آمریکا درباره کارآمدی گزینه نظامی علیه ایران را آشکار میکند؛ شکافی که اوباما نماینده یک سوی آن (اولویت دیپلماسی) و ترامپ نماینده سوی دیگر (فشار حداکثری و جنگ) است. خلاصه باید گفته شود که «حق وتو» در تنگه هرمز، در بیان اوباما نمادی از شکست راهبردی آمریکا در جنگ علیه ایران است؛ جنگی که به جای مهار ایران، اهرم فشار تهران را بر شریان
انرژی جهانی تقویت کرده است.
22:26 - 3 آبان 1405