حجاب و مارپیچ سکوت
بد حجابی، بی حجابی و اکنون برهنگی، به یکی از معضلات اجتماعی جامعه اسلامی ایران تبدیل شده است. برای بررسی این چالش جدی، ابتدائا گزاره های مبنایی را مطرح کرده تا مشخص گردد، نسبت به مساله و ابعاد آن تا چه اندازه آگاهی وجود دارد:_ "حجاب"، یک واجب شرعی است و بی تردید عدم رعایت حکم الهی، غضب الهی را در پی خواهد داشت._ "عفاف"، مصونیت و آرامش اجتماعی را به ارمغان می آورد که هیچ ذهن غیربیماری، در اثرات مثبت آن تردیدی ندارد._ "بی حجابی"، یک معضل فرهنگی و اجتماعی است و راه مقابله با آن، تبیین، آموزش و اقناع است و شیوه های سخت و تنبیهی، شکست خورده اند._ بیش از چند دهه است، یک ناتوی فرهنگی قدرتمند علیه ملت ایران به راه افتاده است. از سویی جهانی شدن، شبکه های اجتماعی و تغییرات فرهنگی در عرصه سبک زندگی، هم بر شدت این تهاجم اجتماعی ویرانگر افزوده است._ صداوسیما، آموزش و پرورش، دانشگاه ها، پژوهشکده ها، حوزه های علمیه، دولت و مجلس، تاکنون کمتر طرحی نتیجه بخش در این موضوع داشته اند و تا بوده همایش ها، ایده ها و هزینه های بسیاری که کمترین اثری داشته اند._ کرونا، شرایط جنگی و فشارهای اقتصادی موجب شده است تا محدودیت های جدی در مسیر دولت قرار گرفته و مقولات غیر نظامی _ اقتصادی ( از جمله موضوعات اجتماعی) از اولویت آنها خارج شده و همین مساله موجب چالش های جدی در عرصه فرهنگی شود..اما با همه گزاره های مطرح شده، این موضوعات موجب نمی شود تا نسبت به این مساله مهم اجتماعی بی تفاوت باشیم. موضوعی که در سلامت روانی و نشاط ایمانی ملت، اثرات فراوانی خواهد داشت.تغافل و پشت گوش انداختن موضوعی چنین مهم، نه اینکه مساله را حل نمی کند بلکه اثرات ویرانگری را برای آینده در پی خواهد داشت.
تکلیف و وظیفه شرعی و میهنی دولت، مجلس و نهادهای فرهنگی و تربیتی بسیار سنگین است و لذا سهل انگاری مسئولین مربوطه، عواقب مادی و معنوی زیادی خواهد داشت.در این میان آنچه مهم است اینکه دلسوزان و ملت مبعوث شده چه وظیفه ای دارند؟به نظر می رسد که مردم به عنوان مشکل گشای همه انسدادها، بازهم باید به میدان بیایند و با ایده ها و طرح های خلاقانه خود، میدان را در دست گیرند، که از ذهن های فرسوده و تکراری کاری ساخته نیست..عجالتا، جلوگیری از تسلط "مارپیچ سکوت برهنگی"، به عنوان یک کار فوری، مقطعی و مُسکن بايد در دستور کار قرار گیرد.جامعه ایرانی یک جامعه با غنای فرهنگی و مذهبی می باشد. آن موقع که دنیا، در بربریت مطلق بود، مردم ایران با عفت و تمدن آشنا بودند. اسلام که آمد چون با فضای اخلاقی مذهبی ایرانیان تضادی نداشت، به راحتی پذیرفته شد و ایران تاریخی با دین رهایی بخش اسلام، بارورتر گردید.لذا تهاجم فرهنگی با همه قدرت و سرعت خود، برای تاثیر گذاری عمیق بر این ملت، مسیر دشواری را دارد. اگر چه دشمن هم بیکار ننشسته و هر روز طرحی جدید را رونمایی می کند."مارپیچ سکوت" به کمک شبکه های اجتماعی قدرتمند و گسترده بیگانه، می توانند، مسیر انحراف جامعه را برای آنها همواره سازد..الیزابت نوئل نویمان، نظریه پرداز مارپیچ سکوت، این موضوع را اینگونه بیان می کند که: "افراد ترس از انزوا دارند. این ترس از انزوا در نتیجه منجر به سکوت به جای ابراز عقیده میشود. افرادی که متوجه میشوند که عقایدشان در حال از دست دادن جایگاه خود است، هنگام ابراز عقاید خود در ملاء عام، نگرش محتاطانهتری اتخاذ میکنند. اما نمایندگان نظر مخالف [با حمایت رسانه] بسیار صحبت میکنند.
بنابراین، یک فرایند مارپیچی شکل می گیرد که افراد دیگر را وادار میکند تا از تغییرات در عقیده دیگران پیروی کنند ".نتیجه چه می شود: نظر جدید اقلیت با کمک رسانه ها، کم کم به نظر غالب تبدیل می شود و در نهایت، اکثریت، تابع اقلیت می شوند.راهکار: جامعه ایرانی یک جامعه دین دار و اخلاق گرا است. طرفدار عفت و مخالف برهنگی است. اما جامعه اکثریت، اگر احساس کند در اقلیت قرار گرفته، کم کم سکوت می کند و این سکوت او به تقویت جریان برهنگی و تضعيف جریان عفت گرا منجر خواهد شد.لذا کمترین کار در این شرایط، مانور و حضور ( پررنگ، مستمر و خودجوش) حجاب، در عرصه جامعه است. باید به وضوح دیده شود که "برهنگان" در سرزمین ایران در اقلیت هستند..#حجاب#مارپیچ_سکوت 13:03 - 29 مرداد 1405