۲۲۰ شب؛ روایت استمرار یک حضور
امشب، ۲۲۰ شب از زمانی می‌گذرد که مردم در خیابان‌های شهرهای مختلف کشور، با پرچم سه رنگ ایران، صدای خود را بلند کرده‌اند؛ با فریاد «الله‌اکبر»، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل»، بر ایستادگی، خونخواهی و مقاومت تأکید کرده‌اند و با یاد امام شهید و شهدا، بر ادامه راه آنان تأکید ورزیده‌اند.۲۲۰ شب، روایتی از تداوم حضور مردم در میدان است. حضوری که در آن، پرچم ایران به نماد پیوند هویت ملی، استقلال و مقاومت تبدیل شده و حضور شبانه مردم، فارغ از هیاهوی رسانه‌ای، به یک کنش مستمر اجتماعی بدل شده است.اهمیت این اجتماعات را نباید فقط در تعداد شب‌ها یا شمار حاضران جست‌وجو کرد. مهم‌تر از آن، پیامی است که استمرار این حضور منتقل می‌کند: جامعه‌ای که می‌خواهد در شرایط فشار و تهدید، هویت و اراده خود را آشکار کند، تنها به میدان نظامی نگاه نمی‌کند؛ بلکه خیابان، پرچم، شعار و حضور جمعی را نیز بخشی از میدان مقاومت و بازدارندگی می‌داند.به فرموده رهبر انقلاب : اگر قدرت شما مردم در صحنه ظاهر نشود، نه رهبری و نه هیچ یک از دستگاه‌های مختلف که شأن واقعی آنها خدمت به مردم است، کارایی لازم را نخواهند داشت.✍ بخشی از اولین پیام رهبر معظّم انقلاب | ۲۱/اسفند/۱۴۰۴این ۲۲۰ شب همچنین یادآور یک واقعیت مهم است: حافظه جمعی ملت‌ها با گذشت زمان شکل می‌گیرد. هر شب که مردم در کنار یکدیگر حاضر می‌شوند، خاطره شهدا، مقاومت و مطالبه خونخواهی آنان را دوباره زنده می‌کنند و آن را به نسل‌های بعد منتقل می‌سازند.
۵ MB
از این منظر، اجتماع شبانه فقط یک تجمع نیست؛ می‌تواند به عرصه‌ای برای بازتولید همبستگی ملی، هویت ایرانی و احساس مسئولیت اجتماعی تبدیل شود؛ این حضور، در کنار شور و احساس، با عقلانیت، آرامش، اخلاق و احترام به جان و کرامت همه شهروندان نماد وحدت ملی است . ۲۲۰ شب گذشته است؛ اما آنچه اهمیت بیشتری دارد، معنایی است که جامعه از این تداوم می‌سازد: ایران، شهدا ، مقاومت اسلامی و آینده کشور تحت رهبری حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای همچنان موضوع گفت‌وگو، حضور و مسئولیت اجتماعی مردم است .
22:56 - 14 مهر 1405
1 واکنش
12٫4k بازدید