اول اینکه: نه، دسترسی راننده تاکسی محترم به اینترنت نباید با خبرنگار یکی باشه؟ چرا نباید؟! مگه راننده تاکسی آدم رده دومی است؟ مگه نیاز نداره قیمت دلار رو چک کنه، بچه‌ش درس بخونه، یا حتی برای تفریح یه ویدیو ببینه و حالش جا بیاد؟ اینترنت حق پایه‌ای همه‌ست، نه جایزه‌ای برای «طبقه محترم» یا شغل خاص.

این خبر حذف شده است.

این حرف دقیقاً همون اینترنت طبقاتیه که همه ازش بدشون میاد – یه جور آپارتاید دیجیتال که میگه «تو راننده‌ای، برو با اینترنت ملی حال کن، ما خبرنگاران داریم کار مهم می‌کنیم!»حالا بریم سراغ نکته اصلیت: کانفیگ‌های تونل‌شده روی دامنه چت‌جی‌پی‌تی و اینا.
تو میگی اگر دسترسی‌ها دسته‌بندی بشه، دیگه هیچ دامنه بین‌المللی مشترکی وجود نداره و تونل زدن از بین میره. خب داداش، این یکی از خنده‌دارترین قسمتشه!در عمل، هر چی فیلترینگ هوشمندتر و طبقاتی‌تر بشه، مردم بیشتر تونل می‌زنن. الان که همه دسترسی مشابه دارن، کانفیگ‌ها روی دامنه‌های خاص کار می‌کنن.
بگن «راننده تاکسی فقط می‌تونه به سایت‌های ایرانی وصل بشه»، همون راننده محترم می‌ره یه کانفیگ جدید می‌سازه که ترافیک رو از دامنه‌های مجاز رد کنه.هر بار که دولت سعی کرده «مدیریت‌شده» کنه، بازار سیاه کانفیگ و VPN داغ‌تر شده – قیمتشون رفته بالا، اما راه دور زدن همیشه پیدا شده!#اینترنت #اینترنت_آزاد
13:28 - 22 فروردین 1405





2 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌مهدی‌
@Blackbell22 فروردین 1405
ادامه:جاسوس‌های حرفه‌ای و مزدوران واقعی معمولاً از ابزارهای پیشرفته‌تر استفاده می‌کنن یا دسترسی‌های ویژه دارن. این طرح بیشتر دست مردم عادی رو می‌بنده تا جاسوس‌ها. نتیجه؟ نظارت کامل روی همه، ولی امنیت واقعی نه. فقط یه جامعه پر از خشم و دور زدن بیشتر.

تصویر نمایه‌ی ‌مهدی‌
@Blackbell22 فروردین 1405
واقعیت اینه که در شرایط بحرانی (مثل اعتراضات یا جنگ)، دولت‌ها باز هم کل اینترنت رو قطع می‌کنن چون نمی‌تونن ریسک کنن. تجربه ایران نشون داده که حتی با «اینترنت طبقاتی»، وقتی اوضاع داغ میشه، whitelisting هم محدود میشه و blackout میاد.