حاج‌قاسم؛ معمار حرم‌ها

حاج‌قاسم را بیشتر با میدان‌های نبرد می‌شناسند؛ فرمانده‌ای که در برابر دشمنان ایستاد و معادلات منطقه را تغییر داد. اما در کنار خاطرات جنگ و مقاومت، نام او با مأموریتی ماندگار دیگر نیز گره خورده است؛ مردی که روزی غربت حرم‌های اهل‌بیت(علیهم‌السلام) را دید و تصمیم گرفت برای بازگشت شکوه به عتبات قدمی بردارد که سال‌ها بعد میلیون‌ها زائر اربعین، ثمره آن را با چشم خود لمس کردند.

خبرگزاری فارس ـ کرمان: همه نبردها در میدان جنگ اتفاق نمی‌افتند. گاهی یک تصمیم، یک نگاه و حتی یک بغض، آغاز مأموریتی می‌شود که سال‌ها بعد اثر خود را نشان می‌دهد.سال‌های پس از سقوط رژیم بعث عراق بود. حاج‌قاسم در یکی از سفرهای خود به نجف، وارد حرم امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) شد؛ حرم مولا پس از سال‌ها محدودیت و غربت، حال و هوایی داشت که دل هر زائری را می‌آزرد.روایت نزدیکانش از آن روزها حکایت از آن دارد که دیدن آثار سال‌های محرومیت و غربت در حرم‌های اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، نگاه حاج‌قاسم را به یک مأموریت جدید معطوف کرد؛ مأموریتی که قرار بود شکوه عتبات را به آن بازگرداند.

وقتی یک فرمانده، سنگر دیگری ساخت

حاج‌قاسم برای حرم‌ها فقط به دیوار و گنبد نگاه نمی‌کرد؛ او عتبات را قلب تپنده فرهنگ عاشورا می‌دانست.در نگاه او، بازسازی عتبات یک پروژه عمرانی نبود؛ حرکتی برای آماده‌سازی خانه‌های اهل‌بیت(علیهم‌السلام) برای حضور میلیون‌ها عاشقی بود که روزی دوباره راهی نجف، کربلا، کاظمین و سامرا می‌شوند.با همین نگاه، ستاد بازسازی عتبات عالیات شکل گرفت تا با مشارکت مردم و تلاش نیروهای متخصص، طرح‌های توسعه و بازسازی حرم‌ها دنبال شود؛ حرکتی که قرار بود شکوه ازدست‌رفته عتبات را به آن بازگرداند.

مردی که آینده اربعین را دید

آن روزها شاید کمتر کسی تصور می‌کرد اربعین به یکی از بزرگ‌ترین اجتماعات انسانی جهان تبدیل شود؛ اما حاج‌قاسم نگاهی فراتر از امروز داشت.او می‌دانست اگر قرار است میلیون‌ها نفر در مسیر زیارت قدم بگذارند، حرم‌ها باید برای این حضور عظیم آماده باشند.به همین دلیل، توسعه عتبات را فقط برای زمان حال نمی‌خواست؛ او برای سال‌هایی برنامه‌ریزی می‌کرد که جمعیت عاشقان امام حسین(علیه‌السلام) روزبه‌روز بیشتر خواهد شد.برای حاج‌قاسم، اربعین تنها یک مراسم سالانه نبود؛ نشانه‌ای از زنده بودن فرهنگ عاشورا و پیوند میلیون‌ها دل با اهل‌بیت(علیهم‌السلام) بود؛ پیوندی که باید برای آن آینده‌سازی می‌شد.

از صحن حضرت زهرا(س) تا شکوه عتبات

ثمره آن نگاه آینده‌نگر، امروز در گوشه‌وکنار عتبات دیده می‌شود؛ از صحن حضرت زهرا(س) در نجف تا دیگر طرح‌های توسعه‌ای که با عشق مردم به اهل‌بیت(علیهم‌السلام) شکل گرفت.زائری که امروز در صحن‌های گسترده عتبات قدم می‌زند، شاید نداند پشت این وسعت و شکوه، سال‌ها پیش نگاه فرمانده‌ای قرار داشت که آینده این حرم‌ها را دیده بود.حاج‌قاسم همان‌گونه که در میدان نبرد برای امنیت مردم ایستاد، در عرصه خدمت به عتبات نیز به دنبال ساختن آینده‌ای بود که نسل‌های بعد بتوانند با آرامش و شکوه، راه زیارت را ادامه دهند.او می‌دانست حرم‌های اهل‌بیت(علیهم‌السلام) فقط بناهایی تاریخی نیستند؛ قلب‌هایی تپنده‌اند که هر سال میلیون‌ها انسان را گرد خود جمع می‌کنند.

میراثی که هر اربعین زنده می‌شود

هر سال با نزدیک شدن اربعین، میلیون‌ها قدم به سمت کربلا حرکت می‌کند؛ قدم‌هایی که مقصدشان تنها یک شهر نیست، بلکه رسیدن به حرم امام حسین(علیه‌السلام) است.در پشت این عظمت، تلاش انسان‌های بسیاری قرار دارد؛ مردانی که پیش از رسیدن زائران، برای آماده شدن این مسیر تلاش کردند.در میان آنان، نام حاج‌قاسم با نگاه بلندمدت به عتبات و تلاش برای بازگشت شکوه به حرم‌های اهل‌بیت(علیهم‌السلام) ماندگار شده است.مردی که روزی در میدان نبرد برای دفاع از مردم ایستاد، سال‌ها بعد نیز در میدان دیگری تلاش کرد تا مسیر عشق و زیارت، برای نسل‌های آینده آماده‌تر از همیشه باشد.

حرف آخر..

بعضی‌ها در تاریخ، یک نبرد را پیروز می‌شوند؛ اما بعضی‌ها آینده یک راه را می‌سازند.حاج‌قاسم فقط فرمانده میدان‌های سخت نبود؛ او مردی بود که غربت حرم‌ها را دید و برای روزی تلاش کرد که میلیون‌ها انسان، با آرامش در صحن‌هایی قدم بزنند که شکوهشان دوباره زنده شده است.او معمار حرم‌ها شد؛ نه فقط با ساختن بناها، بلکه با ساختن یک نگاه؛ نگاهی که می‌دانست پشت هر گنبد و صحن، میلیون‌ها دل عاشق ایستاده‌اند. امروز هر قدمی که زائری در عتبات برمی‌دارد، روایت همان آینده‌ای است که سال‌ها پیش حاج‌قاسم برای آن اندیشیده بود.