چالشهای پیوستن به CFT؛ ضرورت احتیاط راهبردی برای ایران
تصمیم مجمع تشخیص درباره الحاق مشروط به CFT میتواند مسیر آینده روابط مالی ایران با جهان را تحت تأثیر قرار دهد. با توجه به نفوذ سیاسی دشمنان در نهادهای بینالمللی، هرگونه تعهد بدون تضمین میتواند استقلال کشور را تهدید کرده و ابزار فشارهای تحریمی را تقویت کند. بنابراین این تصمیم، نه یک موضوع فنی ساده، بلکه مسألهای راهبردی برای امنیت ملی و اقتصاد کشور است.
مجمع تشخیص پس از برگزاری چهار جلسه در صحن و کمیسیون مشترک، با پیوستن مشروط ایران به CFT موافقت کرد.شرط اصلی این است که اجرای مفاد کنوانسیون تنها در چارچوب قانون اساسی و قوانین داخلی جمهوری اسلامی معتبر باشد.چالش اصلی CFT، تعریف مبهم از «تروریسم» است که امکان تفسیر سیاسی و قرار دادن گروههای مقاومت در فهرست تروریسم را فراهم میکند.همچنین، تجربه نشان داده است که نهادهایی چون FATF معمولاً حق شرط کشورها را به رسمیت نمیشناسند و این نگرانی وجود دارد که شروط ایران بیاثر شود.یکی دیگر از دغدغهها، ریسک امنیت اطلاعات مالی است؛ چراکه شفافسازی تراکنشها میتواند در اختیار دشمنان قرار گیرد و برای تحریمهای هدفمند علیه ایران استفاده شود.
در سال ۲۰۱۶ ایران برنامه اقدام FATF را پذیرفت و ۳۹ بند از ۴۱ تعهد را اجرا کرد، اما تنها ۱۷ مورد از سوی FATF تأیید شد.این تجربه نشان داد که حتی اجرای بخش اعظم تعهدات، منجر به خروج ایران از لیست سیاه نشد.در دولت ترامپ نیز دستور رسمی برای فشار حداکثری از مسیر FATF صادر شد و مقامات خزانهداری آمریکا بارها اعلام کردند هدفشان، مسدودسازی راههای دور زدن تحریمهای ایران است.اکنون تصویب مشروط CFT در مجمع، در حالی است که فشارهای تحریمی و سیاسی غرب همچنان ادامه دارد.راهحل و مطالبههرگونه اجرای تعهدات CFT باید صرفاً در چارچوب قانون اساسی و با حق تحفظ قوی و غیرقابل عدول انجام شود.نهادهای مسئول باید از تجربه گذشته درس بگیرند و اجازه ندهند هزینههای قطعی امنیتی و حقوقی در برابر منافع نامطمئن تحمیل شود.به جای وابستگی به سازوکارهای تحت نفوذ غرب، باید مسیر همکاریهای مستقل و منطقهای با کشورهایی چون اعضای بریکس و سازمان همکاری شانگهای تقویت شود.مجمع تشخیص و دولت باید با شفافیت، همه ابعاد این تصمیم را برای مردم توضیح دهند تا اعتماد عمومی نسبت به استقلال کشور حفظ شود.
15:09 - 10 مهر 1404
736 بازدید