طوبی روایت آدم های خوبی که همیشه یا فرار میکنن یا در مقابل ظلمی که به خودشون یا اطرافیاشون میشه سکوت میکنن و بزدلانه گوش به فرمان میشن. و صرفا منتظر گذر زمان برا رفع گرفتاری هاشون میشن
«طوبی»؛ روایت یک داستان خانوادگی - اجتماعی برمحور اربعین حسینی
سریال «طوبی» ساخته سعید سلطانی که این روزها از شبکه آی فیلم پخش میشود، در ظاهر یک ملودرام تاریخی است که روایت زندگی زنی جوان را از دهه ۱۳۳۰ تا دهه ۱۳۸۰ دنبال میکند، اما در عمق، بیش از هر چیز یک «داستان اربعینی» است؛ روایتی که مسیر معنوی و جغرافیایی کربلا را به ستون فقرات ساختار دراماتیک خود تبدیل کرده است.
خبرگزاری فارس: برخلاف بسیاری از آثار دینی-تاریخی که اربعین صرفاً بهعنوان یک مناسک یا نقطه اوج احساسی در پایان قصه حضور دارد، «طوبی» این آیین را به شاکله اصلی روایت بدل میکند. داستان نه در مسیر خطی کلاسیک، بلکه در قوسهای زمانی متعدد پیش میرود و بارها در بزنگاههای تاریخی، به مسیر پیادهروی و زیارت بازمیگردد. این بازگشتهای مکرر به کربلا، نه صرفاً نمادین، بلکه کارکردی ساختاری دارند: اربعین برای قهرمان زن قصه، جغرافیای بازتعریف هویت است؛ مکانی که در آن، گذشته و حال، سیاست و خانواده، ایمان و خاطره در هم تنیده میشوند.ترکیب ژانر تاریخی و ملودرام ایدئولوژیک«طوبی» بر اساس رمان «اربعین طوبی» نوشته سید محسن امامیان ساخته شده و به همین دلیل، ریشهای ادبی دارد که به آن ظرفیت لایهبندی معنایی بخشیده است. سعید سلطانی تلاش کرده است پیوند تاریخ معاصر ایران و عراق — از کودتای ۲۸ مرداد و سرکوبهای ساواک تا جنگ تحمیلی و سقوط صدام — را با یک روایت شخصی پیاده کند. این تلفیق ژانری، از یک سو ظرفیت همذاتپنداری احساسی را بالا میبرد، اما از سوی دیگر خطر غلبهی شعار و روایتهای کلیشهای بر ظرافت داستانپردازی را هم به همراه دارد.
زن بهعنوان حامل روایت اربعینانتخاب یک شخصیت زن بهعنوان محور داستان اربعینی، جسورانه و مهم است. طوبی، نه صرفاً یک شاهد تاریخ، بلکه عامل و کنشگر آن است؛ او از دل فقدان و آوارگی، معنای پایداری و بازگشت را در مسیر کربلا بازمییابد. اینجا اربعین دیگر صرفاً آیین مذهبی نیست، بلکه نقشه راهی برای بازسازی زندگی فردی و جمعی است. چنین رویکردی، تصویری متفاوت از نقش زن در حافظه تاریخی و آیینهای شیعی ارائه میدهد.کارکرد دراماتیک اربعین در نسبت با تاریخ معاصراربعین در «طوبی» نهتنها نقطه تلاقی گذشته و حال است، بلکه دراماتورژی روایت را هم سامان میدهد. هر بار که طوبی به مسیر کربلا قدم میگذارد، گره تازهای در داستان باز یا بسته میشود. این چرخه، به مخاطب القا میکند که اربعین در حافظه جمعی شیعه، یک نقطه پایان نیست، بلکه تکرار مداوم یک عهد تاریخی است؛ عهدی که از کربلا آغاز شده و در بستر وقایع سیاسی قرن بیستم تداوم یافته است.
نقد و ارزیابیبا وجود موفقیت نسبی در پیوند زدن مناسک اربعین با یک روایت شخصی و تاریخی، سریال گاه در دام «بیانیهگویی» میافتد؛ لحظاتی که بهجای پیشبرد داستان از طریق کنش شخصیتها، صرف بازخوانی رویدادهای سیاسی یا جملات خطابهگونه میشود. با این حال، نقطه قوت «طوبی» در آن است که اربعین را از حاشیه به متن آورده و آن را بهعنوان یک عنصر زنده و کارکردی دراماتیک به تصویر کشیده است.«طوبی» را میتوان یکی از معدود تلاشهای جدی تلویزیون ایران در تبدیل اربعین به یک چارچوب داستانی دانست؛ نه صرفاً یک قاب احساسی یا مراسم پایانی. این اثر نشان میدهد که اربعین، اگر بهعنوان ساختار و نه صرفاً سوژه در روایت قرار گیرد، میتواند همزمان بار معنوی، تاریخی و دراماتیک یک قصه را به دوش بکشد و تجربهای فراتر از یک روایت آیینی خلق کند.#اربعین #اربعین_حسینی #طوبی#سریال
15:53 - 23 مرداد 1404
3 پاسخ
@majid_khashei23 مرداد 1404در پاسخ بهسریال مهمان کشی هم خیلی قشنگ هست ، امیدواریم فصل دو و سه سریال مهمان کشی هم ساخته بشود.