نقد و بررسی فیلم Obsession؛ خسته‌کننده و اورریتد

فیلم Obsession، به پدیده سال 2026 میلادی تبدیل شده است؛ اثری که تنها با بودجه 770 هزار دلاری ساخته شد و به بازیگر زن نقش اول تنها 20 هزار دلار پرداخت کرد، بیش از 350 میلیون دلار فروخته و رکوردهای متعددی را جابجا کرده است. فضای توئیتر هالیوودی در آمریکا تا هفته‌ها درباره این فیلم صحبت می‌کرد و هنوز نیز بعید نیست که در بازه 48 ساعتی، یک پست درباره این فیلم منتشر نشود. احتمالا این اثر در تیک‌تاک نیز بسیار وایرال‌تر شده و بی‌شک یکی از دلایل اصلی این میزان از فروش، مخاطبان حاضر در تیک‌تاک بوده‌اند.می‌گویند مخاطبان دوست دارند که خودشان را در آثار سینمایی و تلویزیونی ببینند. فیلم «پیر پسر» در ایران محبوب شد و امروز، Obsession هوش را از سر مخاطبان آمریکایی برده است.

داستان فیلم Obsesion

داستان Obsession درباره چند نوجوان است که روابط it’s complicated با یکدیگر دارند. مرد نقش اول (بِر)، پسری خجالتی و سیمپ (simp) است که جرات ابراز علاقه به کراشِ (crush) خود (نیکی) را ندارد. پس از اینکه مورد تمسخر بی‌پایان دوست «صمیمی» خود قرار می‌گیرد. پس از چند سکانس فیلر، بِر حین یک تماس با نیکی متوجه می‌شود که او گردنبند مروارید خود را گم کرده است. باتوجه به اینکه کاراکتر بِر، یک سیمپِ تمام عیار است، او به یک فروشگاه کالاهای عجیب و جادوگری‌گونه (سنگ‌های انرژی، رمالی و غیره) می‌رود تا گردنبد crush خود را جایگزین کند. بِر، کالایی که سزاوار نیکی باشد را پیدا نمی‌کند، اما یک جعبه‌ای شبیه و در سایز شکلات توبلرون، چشم او را می‌گیرد. این جعبه، «تنها آرزو» نام دارد و مدعی است که یک آرزو را برآورده می‌کند.بااینکه فروشنده به بِر هشدار می‌دهد که بعدا برای شکایت به مغازه مراجعه نکند، اما گوش کاراکتر دلباخته، به این حرف‌ها بدهکار نیست. مجددا پس از چند سکانس فیلر، سیمپِ سربه‌زیر هنوز جرات ابراز علاقه خود را به نیکی ندارد اما تصمیم می‌گیرد که جعبه را باز کرده و آرزو کند که نیکی، شیفته‌اش شود. این آرزو برآورده شده و مانند هشدارهایی که به‌ویژه به ایرانیان متقاضی دعاهای عاشقی داده می‌شود، عواقب دخل و تصرف در کائنات، گریبان آرزوکننده را می‌گیرد.

فیلم Obsession بیشتر خواب‌آور است تا ترسناک

حین 40 دقیقه اول فیلم، 2 مرتبه خوابم برد. باتوجه به هیاهو و جو پیرامون فیلم، انتظار داشتم که حتی یک لحظه نتوانم سرم را از صفحه تلویزیون بازگردانم. اما فیلم آماتوری کارگردان اولی، مانند یک فیلم آماتوری و کار اولی ساخته شده و خالی از ریتم و روایت است.فضای حتی غیرهالیوودی توئیتر حتی به‌گونه‌ای بود که انگار با پدیده دهه جدید صنعت سرگرمی روبرو هستیم. حتی اینفلوئنسرهای سیاسی نیز درباره این فیلم، اظهار نظر می‌کردند. کارگردان نیز در مصاحبه‌های خود می‌گفت که اگر اثری مطلوب نسل زد بسازی، آن‌ها به سینماها می‌آیند.اما آیا استقبال غیر عادی نسل زد از یک پدیده، نشانگر کیفیت آن است؟ این نسل، در خانه و پای تیک‌تاک بزرگ شده است. گاها از خود می‌پرسیم که چرا یک ویدیو، 20 میلیون مرتبه در تیک‌تاک یا اینستاگرام بازدید خورده است؟ حتی در ایران نیز ویدیوهای سطح پایینی با صدها هزار و بعضا میلیون‌ها بازدید، وایرال شده است که آخر آن‌ها یک مرد در شلوار کردی، حین خوردن هندوانه به خنده افتاده است. بنابراین، سلیقه چنین مخاطبانی را نمی‌توان به‌منزله کیفیت محتوای وایرال‌شده، منظور کرد.

تاثیر FOMO در موفقیت Obsession

فیلم Obsession، پدیده قابل مطالعه و درس‌آموزی برای هالیوودی که این‌روزها با کاهش خودکرده مخاطب خود روبرو است، نخواهد بود. اما پدیده fomo، جای بحث دارد. نسل زد به‌ویژه در آمریکا به‌شدت تحت تاثیر fomo قرار می‌گیرد. محبوبیت غیرقابل انتظار فیلم‌هایی نظیر m3gan و دیگر آثار به‌اصطلاح ترسناک، ثمره fomo است. فیلم Obsession نیز بر موج fomo سوار شد و امروز عده‌ای فکر می‌کند که کارگردان بیست ساله این اثر، یک نابغه بوده و ترفند کشاندن نسل زد به سالن‌های سینماها را یافته است.در ابتدای متن گفتم که مخاطبان دوست دارند خود و داستان زندگی خود را در فیلم‌ها و سریال‌ها ببینند. احتمالا دخترانی که بی‌صبرانه به تماشای Obsession رفته‌اند، خود را در کاراکتر نیکی دیده‌اند.

جایگاه Obsession میان رده‌بندی بهترین آثار ژانر ترسناک

هنوز بهترین فیلم ترسناک قرن جدید، Conjuring است. قسمت اول و دوم این فیلم، نه‌تنها فیلمسازی مدرن آثار ترسناک را ارتقا داد و بلکه تمامی المان‌های لازم برای ساخت یک اثر خوب سینمایی را دارا بود. برای مقایسه، نه کارگردانی، نه فیلمبرداری، نه تدوین، نه صداگذاری و نه بازیگری Obsesion، در حد و اندازه دنیای دلهره‌آور جیمز وان نیستند.پدیده‌هایی که صرفا با fomo، محبوب می‌شوند به‌ندرت در آزمون زمان سربلند می‌شوند. Conjuring آزمون خود را پس داده است، اما نمی‌گوییم 10 سال دیگر، ولی آیا 5 سال دیگر کسی برای دیدن Obsession در صف می‌ایستد؟ مگر اینکه یک fomo مجدد ایجاد شود و زنان دلتنگ دیدن خودشان روی پرده سینما شوند.
08:46 - 14 تیر 1405
هنر
سینما
تحلیل و نظر

1144 بازدید