مخالفت با آتش‌بس، نه از سر جنگ‌طلبی، که از درک یک حقیقت تلخ بود: دشمن در لباس صلح، مشغول بازسازی ویرانه‌های خویش است. نقشه‌های هوایی و آمد و شدِ مداوم هواپیماهای ترابری، گواهی روشن بر این مدعاست. در کوران نبرد، زرادخانه‌ی دشمن درست مانند یک ساعت شنی عمل می‌کرد؛ هرچه زمان می‌گذشت و دانه‌های شن از محفظه بالایی فرومی‌ریخت، از دقت و هیبتِ بمباران‌هایشان نیز کاسته می‌شد.این وقفه‌های میان‌جنگ، در واقع تزریق خون تازه به رگ‌های خشکیده‌ی ماشین جنگی آن‌هاست. به یاد آوریم که در آغاز توافق، چقدر رام و مهارشده بودند و امروز، با پر شدن دوباره‌ی زاغه‌ها، چطور نقاب از چهره برداشته و گستاخ شده‌اند. امید است آنان که باید، این حقیقتِ نهفته در پسِ سکوتِ سلاح‌ها را پیش از دیر شدن، دریابند.
08:06 - 1 اردیبهشت 1405

5 نقل قول
3711 بازدید