چرا هرچه بیشتر تلاش میکنیم، کمتر جلو میرویم؟ راز پنهان کمالگرایی
شاید عجیب باشد، اما گاهی چیزی که جلوی موفقیت ما را میگیرد، تنبلی نیست؛ اتفاقاً تلاش بیش از اندازه است. تلاش برای اینکه بهترین باشیم، بهترین تصمیم را بگیریم، بهترین متن را بنویسیم و هیچ اشتباهی نکنیم.
این همان جایی است که «کمالگرایی» وارد زندگی میشود.کمالگرایی در ظاهر شبیه جاهطلبی است، اما تفاوت مهمی میان این دو وجود دارد. آدم جاهطلب میگوید: «میخواهم بهتر شوم.» فرد کمالگرا اغلب با خودش میگوید: «اگر عالی نباشم، ارزش ندارم.»همین جمله ساده میتواند شروع یک چرخه فرسایشی باشد.
فرد کمالگرا ممکن است ساعتها درباره شروع یک کار فکر کند، بارها متن خود را تغییر دهد، یک ویدئو را منتشر نکند چون هنوز «بهاندازه کافی خوب» نیست یا حتی برای تصمیمی ساده آنقدر تحقیق کند که در نهایت هیچ اقدامی انجام ندهد. در کتاب «موهبت کامل نبودن»، برنه براون بر پذیرش نقصها و رها کردن
تصویر غیرواقعی از «خود کامل» تأکید میکند. پیام اصلی این دیدگاه ساده است: زندگی واقعی زمانی آغاز میشود که تلاش برای بینقص بودن را کنار بگذاریم.اما راهحل چیست؟بهجای اینکه از خود بپرسیم «چطور این کار را عالی انجام بدهم؟»، سؤال را تغییر دهیم:«چطور میتوانم نسخه اول این کار را فقط انجام بدهم؟»
13:20 - 23 شهریور 1405
93 بازدید