از منبر مشهد تا خط مقدم تنگه هرمز؛ «چریک مشهدی» چگونه طلبه رزمنده شد؟
حجتالاسلام سجاد کشاورز، روحانیای که بسیاری او را با عنوان «شیخ شوخ» میشناسند، ماههاست مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است؛ مسیری که از منبرهای معارفی و حماسی در مشهد آغاز شد و حالا به مقرهای رزمندگان در خط مقدم تنگه هرمز رسیده است.کشاورز که سخنرانیهایش را با زبان صمیمی و گاهی طنزآمیز برای مخاطبان ارائه میکند، از روزهای نخست جنگ لباس رزم پوشید و فعالیت خود را در میان مردم و سپس در مناطق عملیاتی ادامه داد.
از مسجد کرامت تا میان مردمماجرا از دهم اسفند آغاز شد؛ زمانی که کشاورز قرار بود در مسجد کرامت مشهد منبر برود. او همان روز تصمیم گرفت در کنار لباس روحانیت، لباس رزم نیز بر تن کند و این لباس را تا پایان جنگ از تن خارج نکند.حضور او در نخستین تجمعات مردمی، خیلی زود در فضای مجازی بازتاب پیدا کرد. طلبهای با عمامه و لباس رزم که در میان جمعیت حاضر میشد، سخنرانی میکرد و با ادبیات حماسی مردم را همراه میکرد.این حضور به یک برنامه مقطعی محدود نشد. کشاورز شبها در چندین تجمع مردمی حاضر میشد و روزها به تولید و انتشار محتوای رسانهای درباره فضای جنگ و مقاومت میپرداخت.او در روایت خود از خوابی نیز سخن میگوید که در روزهای نخست جنگ دیده و آن را انگیزهای برای ادامه فعالیت رسانهای و حضور بیشتر در میان مردم دانسته است.
از میناب تا پرچمهای خونینچند روز بعد، مقصد کشاورز میناب شد؛ جایی که در جریان عملیات تفحص، دو پرچم از میان آوار مدرسه شجره طیبه پیدا شد؛ یک پرچم سبز با نام امام حسین(ع) و پرچم سرخی با عنوان انقلاب اسلامی.این دو پرچم که آثار انفجار و خون بر آنها باقی مانده بود، بعدها به بخشی از روایتگری کشاورز از شهدای میناب تبدیل شدند.او سپس راهی تهران شد تا برای چند روز در اجتماعات مردمی روایتگری کند؛ اما حضور چندروزه او حدود ۵۰ روز ادامه پیدا کرد. میدان انقلاب تهران یکی از نخستین محلهایی بود که این دو پرچم در آن به نمایش درآمد و روایت شهدای میناب برای مردم بازگو شد.پس از تهران، سفرهای او به شهرهای مختلف ادامه پیدا کرد؛ از کرج و قم گرفته تا اصفهان، خراسان رضوی، خراسان شمالی، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و هرمزگان.محور اصلی این سفرها روایت شهدای میناب، حضور در تجمعات مردمی و بیان روایتهایی از اقتدار نیروهای مسلح بود؛ حرکتی که به گفته کشاورز، بازخورد خانوادههای شهدای میناب را نیز به همراه داشت.
لقب «چریک مشهدی» در خط مقدمبا آغاز ماه محرم، مسیر کشاورز دوباره به هرمزگان رسید. او نخستین شب محرم را در جمع مردم قشم گذراند؛ جزیرهای که به دلیل موقعیت راهبردی خود در تنگه هرمز، اهمیت ویژهای در جریان درگیریها پیدا کرده بود.پس از آن، به درخواست رزمندگان، حضور او در یگانها و مقرهای نظامی جزایر قشم، لارک، هنگام و هرمز ادامه یافت.کشاورز در این مناطق علاوه بر سخنرانی و برنامههای فرهنگی، پای صحبت رزمندگان مینشست و روایتهای آنان را ثبت میکرد. لهجه مشهدی او نیز باعث شد در میان رزمندگان تنگه هرمز به نام «چریک مشدی» شناخته شود.او درباره یکی دیگر از خوابهای خود نیز روایت کرده است که در آن رهبر شهید انقلاب را در جزیره قشم دیده و این خواب را تأکیدی بر ادامه فعالیتهای تبلیغی و حضور در کنار رزمندگان دانسته است.
«خوشرکاب جبهه»؛ پرایدی که بار مردم را به جنوب بردفعالیتهای کشاورز به سخنرانی و روایتگری محدود نماند. او در جریان حضور خود در تهران با حجتالاسلام مهدی اعتمادی آشنا شد؛ روحانی دیگری که فعالیت جهادی خود را در میان مردم و سپس در مناطق عملیاتی دنبال میکرد.این آشنایی در ادامه به یک همکاری دونفره برای حضور در کنار رزمندگان و رساندن کمکهای مردمی به خطوط مقدم تبدیل شد.در مشهد نیز با همراهی مردم، بستههایی از آجیل و تنقلات برای رزمندگان آماده شد. تعدادی کتاب ادعیه متبرک حرم مطهر رضوی نیز تهیه شد تا در اختیار نیروهای حاضر در مناطق عملیاتی قرار گیرد.کشاورز تمام این اقلام را در خودروی شخصیاش جای داد و راهی جنوب شد؛ همان پرایدی که به دلیل رفتوآمدهای متعددش به جبهه و حمل کمکهای مردمی، میان اطرافیان به «خوشرکاب جبهه» معروف شده است.
از نقاشی کودکان تا دیوار مدارس جنوبیکی دیگر از فعالیتهای این گروه دونفره، راهاندازی پویشهایی برای مشارکت کودکان و نوجوانان در حمایت از رزمندگان است.کودکان و دانشآموزان از نقاط مختلف کشور نقاشیها و دلنوشتههای خود را برای رزمندگان ارسال میکنند و این آثار پس از جمعآوری، به دست نیروهای حاضر در خط مقدم میرسد.در مقابل، برخی رزمندگان نیز برای این کودکان پاسخ ارسال میکنند؛ ارتباطی که تلاش دارد فاصله میان جبهه و زندگی روزمره مردم را کمتر کند.فعالیتهای فرهنگی به اینجا ختم نشده و نقاشی تصاویر و شعارهای انقلابی بر دیوار برخی مدارس مناطق جنوبی نیز دنبال شده است تا دانشآموزان در آغاز سال تحصیلی با روایت مقاومت و رشادت رزمندگان منطقه ارتباط بیشتری پیدا کنند.
«پای کار انقلاب هستیم»کشاورز در پایان روایت خود از این مسیر میگوید هدفش این است که حضورش در کنار رزمندگان را نوعی ادای وظیفه بداند؛ ترکیبی از لباس روحانیت و لباس رزم که به اعتقاد او، نمادی از خدمت به دین، مردم و کشور است.او تأکید میکند که تلاشش این است که در کنار سایر نیروهای جهادی، هم صدای رزمندگان را به مردم برساند و هم بخشی از نیازهای آنان را با کمک مردم تأمین کند؛ مسیری که از یک منبر در مسجد کرامت مشهد آغاز شد و حالا او را به یکی از نقاط حساس جبهه، یعنی تنگه هرمز، رسانده است.
این گزارش با بازنویسی و تنظیم مجدد، بر اساس گفتوگوی روزنامه قدس با حجتالاسلام سجاد کشاورز تهیه شده است.#باشگاه_توانا#باشگاه_خبرنگاران_توانا#دانشکده_فارس#دانشکده_خبرگزاری_فارس#دانشکده_رسانه_ای_خبرگزاری_فارس#طلبه_مبعوث_شده#چریک_مشهدی
13:01 - 11 شهریور 1405