اکنون خیابان، کانونِ تاریخسازی و تکیهگاهِ استوارِ حاکمیت است«مردم به خیابان نمیآیند که تنها به تماشای نمایشها و مداحیها بنشینند یا با شنیدن سخن و کلامی، دل خوش کنند؛ مردم در خیاباناند تا تکیهگاهِ تنها ماندنِ رهبر عزیزتر از جانشان باشند. مردم در خیاباناند تا زمزمهی خیانت را در گلو خفه کنند. مردم در خیاباناند تا کمرِ دشمن را برای همیشه بشکنند و هیمنهی باطل را در هم کوبند. مردم در خیاباناند تا میدان بتواند در شان و قامتِ بلند و شکوهِ بیمانندِ ملت ایران، حماسه آفرینی و تاریخ سازی کند. امروز، خیابان باید چشم به افقهای ملی و جهانی بدوزد و از خطوط قرمزِ ملت، پاسبانی کند. خیابان باید با فریادِ پلاکاردهایش، با طنینِ شعارهایش، با صلابتِ کلام و با سوزِ مداحیاش، خونخواهیِ نایبِ امام شهیدش را برپا دارد، تاوانِ تجاوز را مطالبه کند، حقوقِ ملت را بازپس گیرد، و وفاداریِ بیچونوچرا به ولایت را فریاد زند و لحظهای از این پیمان نلغزد. اکنون، خیابان دیگر تنها یک مسیر نیست؛ خیابان، کانونِ تاریخسازی و تکیهگاهِ استوارِ حاکمیت است.»
01:53 - 6 اردیبهشت 1405