بسم الله القاصم الجبّارین
این پویش به جهت مطالبه جدی از نیروهای مسلح و البته نیروهای امنیتی به جهت ضربه زدن به ساز و کار تروریستی اینترنشنال راه‌اندازی شده است.
ما با امضای این پویش به صورت جدی اعلام می‌کنیم که در اوج غیرت و تعصب، خواستار استفاده از تمامی ابزارهای نظامی و امنیتی ممکن جهت ضربه جدی به زیرساخت‌های سخت افزاری، تکنولوژیک و منابع انسانی شبکه خبیث، تروریستی و جاسوسی اینترنشنال در سرزمین‌های اشغالی، کشورهای حاشیه خلیج فارس و سایر مناطق دنیا هستیم.
ما ایمان داریم که دست توانمند نیروهای مسلح و تیر غیب نیروهای امنیتی قادر به هدف قرار دادن این شبکه تروریستی در اقصی نقاط جهان است.
#اینترنشنال_رو_بزن
#اینترآشغال
#مرگ_بر_آمریکا
#مرگ_بر_اسرائیل
#یا_مرگ_یا_وطن
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
برج‌ها و سرمایه‌گذاری ترامپ و خانواده‌اش مشمول اقدام متقابل شود
در صورت تکرار حمله و تجاوز نظامی رژیم تروریستی آمریکا به خاک ایران، از مسئولان درخواست می‌شود در چارچوب قوانین و اختیارات کشور، پاسخی قاطع، متناسب و بازدارنده به تجاوز دشمن داده و منافع و فعالیت‌های اقتصادی طرف متجاوز برج ها و ساختمان های سرمایه گزاری ترامپ و خانواده اش در کشورهای خلیج فارس را نیز در چارچوب قوانین مورد بررسی و اقدام متقابل قرار دهند.
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
در پی پیام رهبر معظم انقلاب در خصوص خونخواهی امام شهید و انتقام از جنایتکاران دو جنگ اخیر، پیشنهاد می‌شود لیست موجودی که از صدر تا ذیل جنایتکاران در آن مشخص شده توسط نهادهای مربوطه منتشر شود.
۱. لبیک عملیاتی به پیام خونخواهی رهبری.
۲. جدی نشان دادن نظام در تحقق این خواسته مهم که با امنیت ملی ارتباط تنگاتنگ دارد.
۳. آزادگان جهان می توانند در خصوص شناسایی و معرفی و اقدام بر علیه این جانیان دین خود را به امام شهید ادا کنند.
۴. نا امن کردن زندگی این جنایتکاران حداقل نتیجه این اقدام است.
۱. این لیست شامل مشخصات کامل جنایتکاران باشد.
۲. به زبان های مختلف ترجمه و انتشار عمومی گردد.
۳. افراد اصلی جبهه کفر در صدر این لیست باشد.
۴. از فرمانده ناوی که مدرسه میناب را زده تا خلبانانی که در بمباران بیت آقا دخالت داشته اند باید در این لیست بیاید.
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
سهمیه بنزین خودروهای مدل ۸۵ و قدیمی‌تر را قطع نکنید
مطالبه
سهمیه بنزین خودروهای مدل ۸۵ و قدیمی‌تر را قطع نکنید
مطالبه: اصلاح آیین‌نامه اجرایی ماده ۱۰ قانون ساماندهی صنعت خودرو و ارائه مشوق‌های واقعی برای نوسازی خودروهای فرسوده
هیئت وزیران در مردادماه ۱۴۰۵، اصلاحیه آیین‌نامه اجرایی ماده ۱۰ قانون ساماندهی صنعت خودرو را تصویب کرد که بر اساس آن، خودروهای سواری بنزینی با عمر بیش از ۲۰ سال (تولید سال ۱۳۸۵ و قبل از آن) در زمره خودروهای فرسوده قرار گرفته و مشمول محدودیت‌های سنگینی می‌شوند:
· حذف کامل سهمیه سوخت یارانه‌ای (بنزین با نرخ ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی)
· ممنوعیت تردد، نقل‌وانتقال و تعویض پلاک در کلانشهرها
· ممنوعیت فعالیت در سکوهای حمل‌ونقل اینترنتی و خدمات حمل بار و مسافر
اگرچه هدف از این طرح، کاهش آلودگی هوا، مدیریت مصرف سوخت و افزایش ایمنی ناوگان عنوان شده است، اما واقعیت تلخ این است که هیچ طرح مشوق و تسهیلات قابل‌توجهی برای تبدیل خودروهای فرسوده پیش‌بینی نشده است.
مالکان این خودروها عمدتاً از دهک‌های پایین جامعه هستند که به دلیل توان مالی پایین، به ناچار از این وسایل نقلیه استفاده می‌کنند و با توجه به قیمت‌های نجومی خودرو در بازار، امکان نوسازی ندارند. کارشناسان تأکید دارند که موفقیت این برنامه به میزان حمایت‌های دولت، ارائه تسهیلات مناسب و ایجاد مسیر آسان برای جایگزینی خودروهای فرسوده با خودروهای جدید بستگی دارد.
در شرایطی که نرخ تورم افسارگسیخته و هزینه‌های زندگی روزمره فشار سنگینی بر دوش مردم وارد کرده است، این آیین‌نامه بدون ایجاد مشوق‌ها و تسهیلات ارزان‌قیمت و بلندمدت، نه‌تنها قابل اجرا نیست، بلکه فشار مضاعفی بر معیشت میلیونها خانوار تحمیل خواهد کرد.
مطالبات ما از دولت و مجلس:
۱. تعلیق اجرای این آیین‌نامه تا زمان تدوین بسته حمایتی جامع برای مالکان خودروهای فرسوده
۲. ارائه تسهیلات ارزان‌قیمت و بلندمدت (وام‌های کم‌بهره با دوره بازپرداخت مناسب) برای نوسازی خودروهای فرسوده
۳. تعریف مشوق‌های واقعی نظیر تخویل فوری و تخفیف در عوارض و مالیات برای خرید خودروی جایگزین
۴. افزایش مهلت پنج‌ساله ثبت‌نام در سامانه جایگزینی و تبدیل آن به فرصتی واقعی برای نوسازی، نه صرفاً تعلیق موقت یک بحران
۵. بازنگری در تعریف «فرسودگی» و در نظر گرفتن معیارهایی فراتر از صرفِ سن خودرو، نظیر میزان مصرف واقعی و سطح آلایندگی
ما شهروندان ایران، با امضای این پویش، از دولت و نمایندگان مجلس می‌خواهیم که هرچه سریعتر نسبت به اصلاح آن و ارائه بسته حمایتی واقعی اقدام کنند.
اجرای قانون بدون فراهم کردن زیرساخت‌های لازم، نه عدالت است و نه کارشناسی؛ بلکه تحمیل رنجی دیگر بر مردمی که روزبه‌روز توان کمتری برای عبور از پیچ‌های اقتصاد کشور دارند.
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
ما، خانواده‌های فرهنگ‌دوست ایرانی، از شهردار محترم تهران درخواست داریم باغ کتاب را همچون سال‌های گذشته، به محیطی امن، آرام و شایسته برای خانواده‌ها، کودکان و نوجوانان تبدیل کند.
متأسفانه آخر هفته‌ها، فضای باغ کتاب دیگر آن محیط فرهنگی و خانوادگی سابق نیست. جمعه‌بازار پروانه‌ها که قرار بود محلی برای کسب‌وکار سرپرستان خانوار و عرضه صنایع‌دستی ارزشمند ایرانی باشد، در مواردی بیش از آنکه چنین کارکردی داشته باشد، به فضایی برای نمایش‌های نامتعارف، تبلیغات مبتنی بر بدن و استفاده ابزاری از دختران و پسران جوان تبدیل شده است.
این وضعیت، علاوه بر به حاشیه راندن هدف اصلی بازار و شأن فرهنگی باغ کتاب، موجب نارضایتی خانواده‌ها و ناامن شدن فضای فرهنگی برای کودکان و نوجوانانی شده است که برای کتاب‌خواندن، یادگیری و تفریح به این مجموعه مراجعه می‌کنند؛ آن هم در مجاورت دو مجموعه مهم فرهنگی تهران، یعنی باغ کتاب و باغ‌موزه دفاع مقدس.
ما از مسئولان محترم درخواست داریم با بررسی دقیق این وضعیت و عوامل دخیل در آن، تصمیمی مؤثر برای حفاظت از گنجینه اخلاق ایرانی_اسلامی ما ایرانی‌ها، شأن فرهنگی و پرچمداری مجموعه باغ کتاب در عرصه فرهنگ و حقوق شهروندی ما اتخاذ و در صورت امکان، جمعه‌بازار را به مکانی مناسب‌تر، خارج از پردیس عباس آباد (شامل باغ کتاب و باغ‌موزه دفاع‌مقدس و فضاها و پارک‌های پیرامونی) و مسیر رفت‌وآمد و حضور تفریح کودکان و نوجوانان، منتقل کنند.
باغ کتاب متعلق به خانواده‌ها، کودکان و نوجوانان این شهر است؛ لطفاً محیط فرهنگی آن را حفظ کنیم.
شهرداری شهر تهران، باغ کتاب، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
استفاده از نام اصیل و ایرانی دریاچه کاسپین به جای نام غیرایرانی خزر
مطالبه
استفاده از نام اصیل و ایرانی دریاچه کاسپین به جای نام غیرایرانی خزر
همانگونه که روی اسم خلیج فارس حساس هستیم باید روی اسم دریای کاسپین یا قازوین یا قزوین هم حساس باشیم
وقتی ما ایرانیان اسم غیر ایرانی را بپذیریم یعنی با تاریخ و تمدن خودمان ناآشناییم،واژه قزوین یا قازوین یا کاسپین نامی به قدمت تاریخ و تمدن ایران ماست
پس به جای استفاده از واژه وارداتی دریاچه خزر باید اژ واژه اصیل دریاچه کاسپین استفاده کنیم که امروزه اسم یکی از شهرها و استانهای ایران کنونی خودمونه
دفاع از ایران همیشه با جان نیست گاه با واژه های اصیل است
اسم خزر پس‌از مهاجرت ترکان خزر و تاتار از آسیای میانه به شمال دریاچه کاسپین به مرور روی این دریاچه از طرف مردم شمال دریاچه به کار رفت
با کمال احترام به همسایگان شمالی دریاچه،ما از نام اصیل و چندهزارساله کاسپین استفاده خواهیم کرد
رییس جمهور، سازمان میراث فرهنگی کشور، فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
با شناسایی و حمایت از کودکان کار زمینه بازگشت آنها به مدرسه فراهم شود
هر روز در چهارراه‌ها و خیابان‌های شهر، کودکانی را می‌بینیم که به جای مدرسه، بازی و زندگی، ساعت‌ها در میان خودروها و در معرض انواع آسیب‌های اجتماعی مشغول کار یا تکدی‌گری هستند.
کودکی که پشت چراغ قرمز گل می‌فروشد، شیشه خودرو پاک می‌کند یا دست نیاز به سوی مردم دراز می‌کند، لزوماً انتخاب نکرده است که در خیابان باشد.
پشت حضور بسیاری از این کودکان، فقر، آسیب خانوادگی، ترک تحصیل و گاهی بهره‌کشی و سوءاستفاده اقتصادی قرار دارد.
اما سؤال اینجاست:
چرا همیشه کودک دیده می‌شود، اما کسی که کودک را به خیابان آورده، دیده نمی‌شود؟
مسئله فقط «جمع‌آوری کودکان» نیست
سال‌هاست طرح‌های مختلفی برای جمع‌آوری و ساماندهی کودکان کار و متکدیان اجرا می‌شود؛ اما اگر کودک پس از مدتی دوباره به همان چهارراه بازگردد، آیا مسئله واقعاً حل شده است؟
ما معتقدیم کودک نباید مجازات شرایطی شود که خودش در ایجاد آن نقشی نداشته است.
راهکار پایدار، شناسایی کودک، حمایت از او، بازگرداندنش به مسیر تحصیل و زندگی سالم و همزمان شناسایی و برخورد قانونی با افرادی است که از کودکان بهره‌کشی می‌کنند.
ما از تمامی دستگاه‌های مسئول می‌خواهیم با همکاری و تقسیم مسئولیت روشن، برای پایان دادن به حضور کودکان در خیابان اقدام کنند:
۱. شناسایی دقیق کودکان حاضر در خیابان
هر کودک باید به‌عنوان یک فرد دارای هویت، خانواده، نیازهای آموزشی و اجتماعی مشخص شناسایی شود؛ نه صرفاً به‌عنوان یک «متکدی» یا «کودک کار»
۲. حمایت واقعی از کودک
پس از شناسایی، وضعیت خانوادگی، اقتصادی، تحصیلی و اجتماعی کودک بررسی و برای او برنامه حمایتی مشخص تدوین شود.
۳. بازگرداندن کودکان به مدرسه و زندگی عادی
هدف نباید انتقال موقت کودک از یک خیابان به یک مرکز باشد؛ هدف باید بازگشت پایدار او به تحصیل، خانواده و محیط امن زندگی باشد.
۴. شناسایی بهره‌کشان
اگر فرد یا گروهی کودکان را سازماندهی می‌کند، به خیابان می‌فرستد یا از درآمد حاصل از کار و تکدی‌گری آنان منتفع می‌شود، باید شناسایی و مطابق قانون با آن برخورد شود.
خریدن لباس‌هایی با نوشته‌ها و نمادهای خارجی شاید در نگاه اول جذاب و به‌روز به نظر برسد؛ اما ناآگاهی از معنای پنهان آنها می‌تواند شخصیت و وقار شما را در جامعه به شدت تخریب کند!
بحث اصلا دونستن و پوشیدن نیست عزیز دل.چه ضوابطی برای برخورد با فروشندگان یا وارد کنندگان یا قاچاق کنندگان این پوشاک هست؟از پایه بایستی دوستان کنترل کنن.
هر روز راننده‌های تاکسی اینترنتی با دلگرمی مسافر را تا مقصد می‌رسانند، اما ته خط، کمیسیونِ درصدی، شیره جانشان را می‌کشد! وقتی کرایه بالا می‌رود (ترافیک، مسیر طولانی یا تقاضای زیاد)، کمیسیون هم چندبرابر می‌شود؛ انگار که راننده مقصر گرانی است!
اما درد بزرگ‌تر اینجاست:
افزایش کرایه هیچ انگیزه‌ای برای راننده ایجاد نمی‌کند، چون عملاً درآمدِ شرکت است که بالا می‌رود، نه جیبِ راننده!
نتیجه؟ راننده‌ها درخواست‌ها را قبول نمی‌کنند، دیر قبول می‌کنند یا از مسافر مبالغ اضافه‌تری طلب می‌کنند؛ که این به ضرر خودِ مسافر و کیفیت سرویس تمام می‌شود.
وضعیت اسفناک‌تر در سفرهای بین‌شهری:
اینجا که کرایه‌ها معمولاً چندین میلیون تومان است، کمیسیون درصدی به یک مبلغ نجومی تبدیل می‌شود.
مثلاً یک سفر بین‌شهری با کرایه ۵ میلیون تومان، کمیسیون ۱۵ تا ۲۰ درصد، یعنی حدود یک میلیون تومان، فقط می‌شود سهم شرکت!
در حالی که همان مسیر با کرایه پایه (مثلاً ۲ میلیون تومان)، کمیسیون منصفانه‌اش نباید از ۴۰۰ هزار تومان بیشتر باشد.
این یعنی شرکت بدون هیچ زحمت اضافی، بیش از دو برابر از دلِ زحمت راننده برمی‌دارد!
و راننده‌ای که ساعت‌ها در جاده بوده، با این کمیسیون سنگین، عملاً برای شرکت کار کرده، نه برای خودش و خانواده‌اش.
یک مثال ساده و تلخ:
کرایه‌ای که قبلاً یک میلیون تومان بود، کمیسیونش ۱۰۰ هزار تومان می‌شد.
اما حالا همان مسیر به دلیل گرانی یا ترافیک، ۳ میلیون تومان شده و کمیسیون هم شده یک میلیون تومان!
یعنی شرکت به جای ۱۰۰ هزار تومان، چندبرابر برداشت می‌کند، در حالی که زحمت چندبرابر نکشیده است؛ برعکس، این راننده است که زحمت بیشتری متحمل می‌شود. این نه انگیزه‌ای برای راننده است و نه عدالتی برای مسافر.
ما می‌گوییم این عادلانه نیست:
🔹 کمیسیون باید ثابت و فقط بر اساس کرایه پایه محاسبه شود.
🔹 هر ریال اضافه‌تر بابت مسافت طی‌شده با مسافر، کولر، بار اضافه، شب‌کاری، جاده‌های صعب‌العبور یا هر خدمات دیگر، ۱۰۰ درصد باید به جیب راننده برود.
🔹 پلتفرم‌ها حق ندارند از افزایش کرایه، سود بیشتری ببرند؛ این پول، حق زحمت راننده است.
🔹 افزایش کرایه باید به معنای افزایش درآمد راننده باشد، نه افزایش کمیسیون شرکت!
🔹 در سفرهای بین‌شهری که راننده بیشترین زحمت و خطر را متحمل می‌شود، این بی‌عدالتی چندبرابر می‌شود و نیازمند اصلاح فوری است.
در پایان، کمیسیون ثابت هم به نفع راننده است و هم به نفع مسافر.
با امضای خود، از راننده‌ها حمایت کن تا شاهد عدالت در حمل‌ونقل شهری و بین‌شهری باشیم.
امضا کن، به اشتراک بگذار تا این رویه غلط تغییر کند.
سازمان حمایت از مصرف‌کننده، وزارت کار، رفاه و تأمین اجتماعی، وزارت کشور، تاکسی اینترنتی اسنپ، تاکسی اینترنتی ماکسیم، تاکسی اینترنتی تپسی، مجلس و دولت، نیروی انتظامی / پلیس، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری ها
با شناسایی و حمایت از کودکان کار زمینه بازگشت آنها به مدرسه فراهم شود
هر روز در چهارراه‌ها و خیابان‌های شهر، کودکانی را می‌بینیم که به جای مدرسه، بازی و زندگی، ساعت‌ها در میان خودروها و در معرض انواع آسیب‌های اجتماعی مشغول کار یا تکدی‌گری هستند.
کودکی که پشت چراغ قرمز گل می‌فروشد، شیشه خودرو پاک می‌کند یا دست نیاز به سوی مردم دراز می‌کند، لزوماً انتخاب نکرده است که در خیابان باشد.
پشت حضور بسیاری از این کودکان، فقر، آسیب خانوادگی، ترک تحصیل و گاهی بهره‌کشی و سوءاستفاده اقتصادی قرار دارد.
اما سؤال اینجاست:
چرا همیشه کودک دیده می‌شود، اما کسی که کودک را به خیابان آورده، دیده نمی‌شود؟
مسئله فقط «جمع‌آوری کودکان» نیست
سال‌هاست طرح‌های مختلفی برای جمع‌آوری و ساماندهی کودکان کار و متکدیان اجرا می‌شود؛ اما اگر کودک پس از مدتی دوباره به همان چهارراه بازگردد، آیا مسئله واقعاً حل شده است؟
ما معتقدیم کودک نباید مجازات شرایطی شود که خودش در ایجاد آن نقشی نداشته است.
راهکار پایدار، شناسایی کودک، حمایت از او، بازگرداندنش به مسیر تحصیل و زندگی سالم و همزمان شناسایی و برخورد قانونی با افرادی است که از کودکان بهره‌کشی می‌کنند.
ما از تمامی دستگاه‌های مسئول می‌خواهیم با همکاری و تقسیم مسئولیت روشن، برای پایان دادن به حضور کودکان در خیابان اقدام کنند:
۱. شناسایی دقیق کودکان حاضر در خیابان
هر کودک باید به‌عنوان یک فرد دارای هویت، خانواده، نیازهای آموزشی و اجتماعی مشخص شناسایی شود؛ نه صرفاً به‌عنوان یک «متکدی» یا «کودک کار»
۲. حمایت واقعی از کودک
پس از شناسایی، وضعیت خانوادگی، اقتصادی، تحصیلی و اجتماعی کودک بررسی و برای او برنامه حمایتی مشخص تدوین شود.
۳. بازگرداندن کودکان به مدرسه و زندگی عادی
هدف نباید انتقال موقت کودک از یک خیابان به یک مرکز باشد؛ هدف باید بازگشت پایدار او به تحصیل، خانواده و محیط امن زندگی باشد.
۴. شناسایی بهره‌کشان
اگر فرد یا گروهی کودکان را سازماندهی می‌کند، به خیابان می‌فرستد یا از درآمد حاصل از کار و تکدی‌گری آنان منتفع می‌شود، باید شناسایی و مطابق قانون با آن برخورد شود.
چرا کالابرگ را با پیامک احراز اقامت متوقف می‌کنند؟
برای بعضی از مردم پیامک آمده که حضور شما در کشور مشخص نیست اعلام حضور کنید تا کالابرگ وصل شود.
اولا که تراکنش‌إهای بانکی و کارهای مختلف نشان دهنده حضور فرد در کشور هست و اساس این کار منطقی نیست.
دوما چرا باید در موقع واریز کالابرگ اعلام شود که کالابرگ آن ماه واریز نشود؟
مبلغ یک میلیون تومان نیاز به این همه بازی ندارد.
مطالبه ما این است که سریعا این روند اشتباه و وقت گیر برای مردم متوقف شود و اطلاع رسانی شود و کالابرگ ان ها واریز شود.
مسئول مسبب این اشتباه پاسخگو شود.
با شناسایی و حمایت از کودکان کار زمینه بازگشت آنها به مدرسه فراهم شود
هر روز در چهارراه‌ها و خیابان‌های شهر، کودکانی را می‌بینیم که به جای مدرسه، بازی و زندگی، ساعت‌ها در میان خودروها و در معرض انواع آسیب‌های اجتماعی مشغول کار یا تکدی‌گری هستند.
کودکی که پشت چراغ قرمز گل می‌فروشد، شیشه خودرو پاک می‌کند یا دست نیاز به سوی مردم دراز می‌کند، لزوماً انتخاب نکرده است که در خیابان باشد.
پشت حضور بسیاری از این کودکان، فقر، آسیب خانوادگی، ترک تحصیل و گاهی بهره‌کشی و سوءاستفاده اقتصادی قرار دارد.
اما سؤال اینجاست:
چرا همیشه کودک دیده می‌شود، اما کسی که کودک را به خیابان آورده، دیده نمی‌شود؟
مسئله فقط «جمع‌آوری کودکان» نیست
سال‌هاست طرح‌های مختلفی برای جمع‌آوری و ساماندهی کودکان کار و متکدیان اجرا می‌شود؛ اما اگر کودک پس از مدتی دوباره به همان چهارراه بازگردد، آیا مسئله واقعاً حل شده است؟
ما معتقدیم کودک نباید مجازات شرایطی شود که خودش در ایجاد آن نقشی نداشته است.
راهکار پایدار، شناسایی کودک، حمایت از او، بازگرداندنش به مسیر تحصیل و زندگی سالم و همزمان شناسایی و برخورد قانونی با افرادی است که از کودکان بهره‌کشی می‌کنند.
ما از تمامی دستگاه‌های مسئول می‌خواهیم با همکاری و تقسیم مسئولیت روشن، برای پایان دادن به حضور کودکان در خیابان اقدام کنند:
۱. شناسایی دقیق کودکان حاضر در خیابان
هر کودک باید به‌عنوان یک فرد دارای هویت، خانواده، نیازهای آموزشی و اجتماعی مشخص شناسایی شود؛ نه صرفاً به‌عنوان یک «متکدی» یا «کودک کار»
۲. حمایت واقعی از کودک
پس از شناسایی، وضعیت خانوادگی، اقتصادی، تحصیلی و اجتماعی کودک بررسی و برای او برنامه حمایتی مشخص تدوین شود.
۳. بازگرداندن کودکان به مدرسه و زندگی عادی
هدف نباید انتقال موقت کودک از یک خیابان به یک مرکز باشد؛ هدف باید بازگشت پایدار او به تحصیل، خانواده و محیط امن زندگی باشد.
۴. شناسایی بهره‌کشان
اگر فرد یا گروهی کودکان را سازماندهی می‌کند، به خیابان می‌فرستد یا از درآمد حاصل از کار و تکدی‌گری آنان منتفع می‌شود، باید شناسایی و مطابق قانون با آن برخورد شود.
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
استدعای برگزاری آزمون پایان ترم تابستان دانشگاه آزاد بصورت مجازی
مطالبه
آزمون پایان ترم تابستان دانشگاه آزاد بصورت مجازی برگزار شود
با سلام و احترام؛
اینجانبان جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد سراسر کشور، با استدعای برگزاری امتحانات پایان‌ترم تابستان ۱۴۰۵ به صورت مجازی، مراتب را به استحضار می‌رسانیم.
از آنجا که تمام کلاس‌های این ترم مجازی است و فشردگی روزانه تا ۱۰ ساعت، همراه با مشکلات تردد دانشجویان مهمان بین‌شهری، بازه‌ی بسیار کوتاه امتحانات (۱ تا ۵ شهریور)، قطعی مکرر برق، شرایط ناپایدار کشور و گرمای طاقت‌فرسا (به‌ویژه در خوزستان)، امکان حضور و تمرکز برای امتحان حضوری را به‌شدت دشوار ساخته است؛ برگزاری مجازی را عادلانه‌ترین و ایمن‌ترین راهکار می‌دانیم.
لذا استدعای صمیمانه دارد که دستور فرمایید امتحانات مذکور به‌صورت برخط برگزار گردد. پیشاپیش از حمایت جناب‌عالی سپاسگزاریم.
با شناسایی و حمایت از کودکان کار زمینه بازگشت آنها به مدرسه فراهم شود
هر روز در چهارراه‌ها و خیابان‌های شهر، کودکانی را می‌بینیم که به جای مدرسه، بازی و زندگی، ساعت‌ها در میان خودروها و در معرض انواع آسیب‌های اجتماعی مشغول کار یا تکدی‌گری هستند.
کودکی که پشت چراغ قرمز گل می‌فروشد، شیشه خودرو پاک می‌کند یا دست نیاز به سوی مردم دراز می‌کند، لزوماً انتخاب نکرده است که در خیابان باشد.
پشت حضور بسیاری از این کودکان، فقر، آسیب خانوادگی، ترک تحصیل و گاهی بهره‌کشی و سوءاستفاده اقتصادی قرار دارد.
اما سؤال اینجاست:
چرا همیشه کودک دیده می‌شود، اما کسی که کودک را به خیابان آورده، دیده نمی‌شود؟
مسئله فقط «جمع‌آوری کودکان» نیست
سال‌هاست طرح‌های مختلفی برای جمع‌آوری و ساماندهی کودکان کار و متکدیان اجرا می‌شود؛ اما اگر کودک پس از مدتی دوباره به همان چهارراه بازگردد، آیا مسئله واقعاً حل شده است؟
ما معتقدیم کودک نباید مجازات شرایطی شود که خودش در ایجاد آن نقشی نداشته است.
راهکار پایدار، شناسایی کودک، حمایت از او، بازگرداندنش به مسیر تحصیل و زندگی سالم و همزمان شناسایی و برخورد قانونی با افرادی است که از کودکان بهره‌کشی می‌کنند.
ما از تمامی دستگاه‌های مسئول می‌خواهیم با همکاری و تقسیم مسئولیت روشن، برای پایان دادن به حضور کودکان در خیابان اقدام کنند:
۱. شناسایی دقیق کودکان حاضر در خیابان
هر کودک باید به‌عنوان یک فرد دارای هویت، خانواده، نیازهای آموزشی و اجتماعی مشخص شناسایی شود؛ نه صرفاً به‌عنوان یک «متکدی» یا «کودک کار»
۲. حمایت واقعی از کودک
پس از شناسایی، وضعیت خانوادگی، اقتصادی، تحصیلی و اجتماعی کودک بررسی و برای او برنامه حمایتی مشخص تدوین شود.
۳. بازگرداندن کودکان به مدرسه و زندگی عادی
هدف نباید انتقال موقت کودک از یک خیابان به یک مرکز باشد؛ هدف باید بازگشت پایدار او به تحصیل، خانواده و محیط امن زندگی باشد.
۴. شناسایی بهره‌کشان
اگر فرد یا گروهی کودکان را سازماندهی می‌کند، به خیابان می‌فرستد یا از درآمد حاصل از کار و تکدی‌گری آنان منتفع می‌شود، باید شناسایی و مطابق قانون با آن برخورد شود.
مطالبه خانواده‌های کهگیلویه و بویراحمد برای مهار افزایش شهریه مهدکودک
در ماه‌های اخیر، بسیاری از خانواده‌های استان کهگیلویه و بویراحمد با افزایش قابل‌توجه شهریه مهدکودک‌ها و مراکز پیش‌دبستانی مواجه شده‌اند؛ افزایش‌هایی که در برخی موارد خارج از توان مالی خانواده‌ها بوده و فشار اقتصادی مضاعفی بر والدین، به‌ویژه خانواده‌های دارای چند فرزند، وارد کرده است.
همچنین برخی والدین از دریافت هزینه‌های جانبی خارج از شهریه مصوب، نبود شفافیت در نحوه محاسبه شهریه و تفاوت چشمگیر مبالغ دریافتی در مراکز مشابه گلایه دارند.
ما امضاکنندگان این پویش از مسئولان مربوطه درخواست داریم:
۱. افزایش شهریه مهدکودک‌ها و مراکز پیش‌دبستانی در استان کهگیلویه و بویراحمد به‌صورت فوری بررسی شود.
۲. شهریه‌های مصوب، نحوه محاسبه آن و تمامی هزینه‌های مجاز به‌صورت شفاف به خانواده‌ها اعلام و منتشر شود.
۳. با مراکزی که بیش از نرخ مصوب شهریه دریافت می‌کنند یا هزینه‌های غیرمجاز از والدین مطالبه می‌کنند، برخورد قانونی و قاطع صورت گیرد.
۴. امکان ثبت، پیگیری و رسیدگی سریع به شکایات والدین درباره دریافت شهریه‌های غیرمتعارف و هزینه‌های خارج از ضابطه فراهم شود.
۵. بر عملکرد مهدکودک‌ها و مراکز پیش‌دبستانی استان نظارت جدی‌تری صورت گیرد تا افزایش هزینه‌ها موجب محرومیت کودکان از خدمات آموزشی و تربیتی نشود.
مطالبه ما اجرای قانون، شفافیت در تعیین شهریه و حمایت از خانواده‌هاست. آموزش و تربیت کودکان نباید به دلیل افزایش هزینه‌ها به خدمتی دست‌نیافتنی برای بخشی از خانواده‌ها تبدیل شود.
از سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، وزارت آموزش و پرورش، اداره‌کل آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویراحمد، سازمان تعزیرات حکومتی و استانداری و فرمانداری‌های استان درخواست می‌کنیم ضمن بررسی فوری این موضوع، نتیجه اقدامات خود را به خانواده‌ها اعلام کنند.
امضاکنندگان این پویش خواستار نظارت جدی، برخورد با تخلفات و جلوگیری از تحمیل هزینه‌های غیرمنطقی به خانواده‌های استان هستند.
اداره کل آموزش و پرورش کهگیلویه و بویر احمد، استاندار کهگیلویه و بویر احمد
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
اجباری شدن استفاده از عایق صوتی در ساخت آپارتمان ها .ملزم کردن سازندگان برای به کار بردن عایق های صوتی با کیفیت در کف،سقف،در و پنجره و دیوارها توسط،شهرداری ها.
مطالبه
شهرداری، سازندگان را به استفاده از عایق صوتی در ساختمان‌ها ملزم کند
بی کیفیت سازی ساختمان و آلودگی صوتی و استفاده از امکانات و مصالح بی کیفیت چند نمونه از معضلات ساختمان سازی حال حاضر است.
حداقل استانداردهای ساختمان سازی در همه جای دنیا علاوه بر استفاده از نقشه درست و مصالح با کیفیت و کیفیت ساخت ،و استفاده از پنل های خورشیدی ، عایق سازی منازل چه صوتی چه گرمایشی در اولویت کارشان است.
عایق سازی صوتی در کف ، دیوار و سقف ، در کنار پنل‌های خورشیدی و عایق های گرمایشی از ضروریات ساخت منازل است.
آپارتمان نشینی از معضلات جامعه امروزی است و نه تنها فرهنگ آپارتمان نشینی، ارتقا نیافته بلکه روز به روز پسرفت کرده است.
دویدن کودکان در منازل باعث ایجاد ناهنجاری و ایجاد صداهای ناهنجاری می‌شود که باعث سلب آسایش دیگر همسایگان می‌شود.و حتی باعث بروز درگیری می‌شود.
از صدای دویدن گرفته تا حتی راه رفتن کف منزل بدون رو فرشی مناسب ،این صداها را غیر قابل تحمل تر می‌کند و علاوه بر آن با توجه به جنگ هایی که داشتیم ،دائم احساس بمباران در مردم تداعی می‌گردد.
صدای ماشین و صداهای مراسم و رعد و برق و بمباران و صدها مورد دیگر ، از پنجره ها و درها عبور می‌کند که باید عایق ها و شیشه ها در درها و پنجره ها لحاظ شوند و شیشه های دوجداره با کیفیت باشند تا به درستی عمل کنند.
اگر موتورخانه هست نباید ایجاد صدا و ارتعاش و لرزش کند.
صدای صحبت و موسیقی و ده ها صدای دیگر از لابه لای دیوارها و سقف منازل آپارتمانی منتقل می‌شود و علاوه بر آن ارتعاشهای ناشی از باز و بستن در آپارتمان و پارکینگ و درهای ریموت و ایجاد اکو در صدا ها، روان ساکنین منازل را بهم میزند.
از واژه، مسکن و منزل به معنی آرامش و منزلت تعبیر می‌شود که با نبود آرامش و صداهای زیاد به خصوص دویدن و راه رفتن دیگر محلی برای آرامش نخواهد بود.
همسایه داری و همسایه مداری و فرهنگ و تعامل همسایگان و رعایت حال همسایگی تنها و تنها کافی نیست .
حتی شکایت کردن نیز خود عامل درگیری بیشتر و ادامه تنش خواهد شد.
رادیو و صدا سیما نیز باید در برنامه‌های خود به حفظ آرامش در آپارتمان ها تاکید کنند و برنامه بسازند تا شاید گوش شنوایی بشنود و از آن تمکین کند.
حتی ایجاد فضاهایی برای کودکان نیز برای دویدن نیز بسیار موثر خواهد بود.
راهنمایی و رانندگی ، فرهنگ سازان کشور ، رانندگان و وزیر راه و وزیر فرهنگ و دیگر مسئولان علاوه بر شهرداری ،نقش پر رنگی در حل این موضوع خواهند داشت.
علاوه بر آن پوشیدن روفرشی های لاستیکی در کاهش صدا موثر خواهد بود.
ولی حالا به اساسی ترین و موثرترین راه حل برای رفع این مشکل می‌پردازم.
کار باید از اساس درست شود و فرهنگ سازی و روابط همسایگی و ایجاد محیط هایی برای بازی کودکان و جلسه با رئیس ساختمان و یا شکایت راهکارهایی هستند که رفع این معضل را همیشه با چالش و گرفتاری همراه می‌سازد.
پس باید کار را از اساس درست کرد و بنای کار را درست پی ریزی کنیم.
در واقع شهرداری باید تمام ساختمان سازان را ملزم به استفاده از مصالحی کند که باعث کاهش آلودگی صوتی شوند .
علاوه بر آن ،تمام واحدها باید در سقف،کف و دیوار عایق صوتی با کیفیت و مرغوب داشته باشند.
هر ساختمانی که باز سازی شد باید از عایق های،صوتی اجباری استفاده کند.
بازرسان و مهندسان شهرداری باید بر کیفیت عایق ها و مصالح ساختمانی نظارت کامل داشته باشند .
همه منازل باید شناسنامه تولید داشته باشند تا دقیقا نوع و کیفیت محصولات به کار رفته در آن ذکر شده باشد و تمام فروشندگان و خریداران مصالح در آن با ریز جزئیات مشخص شده باشند.
به تمام مردم فراخوان داده شود که اگر از آلودگی صوتی ناشی از کیفیت پایین مصالح و یا عدم استفاده از عایق صوتی رنج می‌برند به شهرداری اعلام کنند ،تا شهرداری فروشندگان منازل را وادار کند تا یا خود منازل را عایق بندی کنند و یا هزینه آنرا به خریداران ساختمان دهند تا مشکل رفع گردد.
هیچ سازنده ای نباید در مورد کیفیت عایق های صوتی و یا نوع و کیفیت مصالح ساختمانی بی کیفیت، احساس امنیت کند .
اگر بازرسی و مهندسان ناظر نیز در این مورد تخطی کرده باشند باید با آنها برخورد شود و علاوه بر جریمه ، آنها را نیز وادار سازند تا قسمتی از هزینه تعویض و یا عایق بندی دیوارهای منازل را تقبل کنند.
با این روش، دیگر ناظران حساب کار دستشان می آید.
آرامش و امنیت منازل را به مردم برگردانید تا علاوه بر تضمین سلامت جانی ،سلامت روان آنها نیز تامین گردد.با خصوص در شرایط کنونی.
اگر چنین نشود گناه اینهمه درگیری و چالش بین همسایگان و نیروهای خسته ای که بعد اینهمه سر و صدا راهی کار خود در ادارات می‌شوند و یا باعث دعوا یا حتی مرگ ناشی از صدا می‌شود، گردن شهرداری و تصمیم گیران صنعت ساختمان و ساختمان سازان خواهد بود.
پس ریشه حل موضوع ، ایجاد قوانین توسط شهرداری و ناظر ساخت و شورای شهر خواهد بود.
شهرداران محترم کل کشور، شوراهای شهر و روستا، مجلس شورای اسلامی، مسئولان شهری، مردم ،مدیران ساختمان، رسانه ها،خبرگزاری ها ،صدا و سیما و برنامه های آموزشی، وزیر فرهنگ و ارشاد و دیگر فرهنگ سازان کشور، وزیر راه و شهر سازی، رئیس جمهور و مشاوران و معاونان، کلیه مسئولانی که می‌توانند جلدی ایجاد آلودگی صوتی را بگیرند
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
با توجه به جنایت و به شهادت رساند قائد امت اسلامی اقدام درخوری هنوز صورت نگرفته و امت اسلامی درخواست اقدامات قضایی لازم برای زمینه‌سازی انتقام و قصاص نهایی را دارند.
مردم آزاده با پیوستن به این پویش مسیر قصاص را هموارتر خواهند کرد.
قوه قضائیه، دولت و مسئولین امور خارجه و بین المللی
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
قطعی متعدد سامانه‌های بانکی را هر چه زودتر برطرف کنید
مطالبه
قطعی متعدد سامانه‌های بانکی را هر چه زودتر برطرف کنید
این روزها قطعی و اختلال در سامانه‌های بانکی از جمله بانک‌های ملی، تجارت، صادرات و ملت باعث شده بسیاری از مردم در انجام کارهای ساده و روزمره خود با مشکل روبه‌رو شوند؛ از خرید و پرداخت‌های ضروری گرفته تا انجام امور مالی و کاری. با اینکه چندین بار اعلام شده مشکل برطرف شده، اما همچنان برخی خدمات بانکی با اختلال همراه است و این موضوع باعث سردرگمی و معطلی مردم شده است.
ما از مسئولان و مدیران بانکی درخواست داریم هر چه سریعتر علت این مشکلات را بررسی و برای رفع کامل آن اقدام کنند. همچنین ضروری است تا زمان رفع کامل اختلال‌ها، راهکارها و مسیرهای جایگزین برای ارائه خدمات بانکی در نظر گرفته شود تا مردم در انجام امور ضروری زندگی خود با مشکل و توقف خدمات مواجه نشوند. امروزه بسیاری از امور زندگی مردم به خدمات بانکی وابسته است و انتظار می‌رود این خدمات با کیفیت مناسب، بدون قطعی و با پایداری بیشتری در اختیار مردم قرار گیرد.
بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، بانک ملت، بانک ملی ایران، بانک صادرات ایران، بانک تجارت
لزوم افزایش دوربین‌های کنترل سرعت لحظه ای در بزرگراه یادگار امام (کرج)
با افزایش آمار تصادفات و گزارش‌های متعدد از برگزاری کورس‌های غیرقانونی در بزرگراه یادگار امام (کرج)، شهروندان خواستار افزایش تعداد دوربین‌های کنترل سرعت و تبدیل دوربین‌های موجود به سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای شده‌اند.
به گفته رانندگان این مسیر، تخلفات رانندگی به‌ویژه سرعت‌های غیرمجاز و مسابقات خیابانی، امنیت جانی شهروندان را با تهدید جدی مواجه کرده و وقوع حوادث تلخ را به یک نگرانی دائمی تبدیل کرده است.
کارشناسان نیز معتقدند استفاده از سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای در نقاط حادثه‌خیز، در کنار افزایش نظارت پلیس، می‌تواند نقش مؤثری در کاهش تخلفات، پیشگیری از تصادفات و ارتقای ایمنی تردد داشته باشد.
شهروندان از مسئولان مرتبط درخواست دارند با توجه به شرایط این بزرگراه و برای حفظ جان مردم، هرچه سریعتر نسبت به افزایش دوربین‌های کنترل سرعت و تجهیز آنها به سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای اقدام کنند.
پلیس کنترل نامحسوس، پلیس راهور، سازمان کنترل ترافیک، استانداری کرج
حمایت از برگزاری آزمون استخدامی ماده ۲۸ بر پایه شایسته‌سالاری و رقابت عادلانه .این پویش با هدف حمایت از تداوم جذب نیرو بر پایه شایسته‌سالاری، شفافیت و رقابت عادلانه شکل گرفته استهزاران داوطلب درکشور با اتکا به این مسیر قانونی، برای ورود به حرفه معلمی برنامه‌ریزی کرده اند
مطالبه
حمایت از برگزاری آزمون استخدامی ماده ۲۸ بر پایه شایسته‌سالاری و رقابت
ما، داوطلبان آزمون استخدامی، خواستار حفظ فرصت‌های برابر برای همه فارغ‌التحصیلان و متقاضیان شایسته هستیم.
آزمون استخدامی ماده ۲۸ طی سال‌های گذشته یکی از مهم‌ترین مسیرهای جذب نیرو بر اساس رقابت، دانش، توانمندی و شایستگی بوده است. هزاران جوان تحصیل‌کرده، ماه‌ها و حتی سال‌ها برای شرکت در این آزمون تلاش می‌کنند تا در شرایطی برابر با سایر داوطلبان رقابت کنند.
ما معتقدیم:
🔹 شایسته‌سالاری باید محور اصلی جذب نیرو باشد.
🔹 فرصت رقابت عادلانه باید برای همه داوطلبان حفظ شود.
🔹 فارغ‌التحصیلان جوان نباید از فرصت استخدام محروم شوند.
🔹 هرگونه جذب نیرو باید شفاف، رقابتی و مبتنی بر عدالت باشد.
از مسئولان و نمایندگان محترم مجلس درخواست می‌کنیم از حق رقابت برابر و شایسته‌سالاری در استخدام‌های آموزشی حمایت کنند و زمینه برگزاری آزمون‌های عادلانه و فراگیر را فراهم آورند.
#شایسته_سالاری
#آزمون_استخدامی
#ماده_۲۸
#فرصت_برابر
#جوانگرایی
#عدالت_استخدامی
سازمان استخدامی و اداری کشور، آموزش و پرورش، فراکسیون آموزش و پرورش مجلس
لزوم افزایش دوربین‌های کنترل سرعت لحظه ای در بزرگراه یادگار امام (کرج)
با افزایش آمار تصادفات و گزارش‌های متعدد از برگزاری کورس‌های غیرقانونی در بزرگراه یادگار امام (کرج)، شهروندان خواستار افزایش تعداد دوربین‌های کنترل سرعت و تبدیل دوربین‌های موجود به سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای شده‌اند.
به گفته رانندگان این مسیر، تخلفات رانندگی به‌ویژه سرعت‌های غیرمجاز و مسابقات خیابانی، امنیت جانی شهروندان را با تهدید جدی مواجه کرده و وقوع حوادث تلخ را به یک نگرانی دائمی تبدیل کرده است.
کارشناسان نیز معتقدند استفاده از سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای در نقاط حادثه‌خیز، در کنار افزایش نظارت پلیس، می‌تواند نقش مؤثری در کاهش تخلفات، پیشگیری از تصادفات و ارتقای ایمنی تردد داشته باشد.
شهروندان از مسئولان مرتبط درخواست دارند با توجه به شرایط این بزرگراه و برای حفظ جان مردم، هرچه سریعتر نسبت به افزایش دوربین‌های کنترل سرعت و تجهیز آنها به سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای اقدام کنند.
پلیس کنترل نامحسوس، پلیس راهور، سازمان کنترل ترافیک، استانداری کرج
پویش مردمی رفع مشکل قطعی و افت فشار آب در روستای سید صفی بهمئی
کمبود و افت فشار شدید آب شرب در روستای سید صفی بهمئی
روستای «سید صفی بهمئی» در روزهای اخیر و ماه‌های گذشته، با بحرانی بی‌سابقه در زمینه تأمین آب شرب مواجه شده است. قطعی‌های مکرر و افت فشار محسوس آب، نه تنها روند عادی زندگی را مختل کرده، بلکه به یک معضل جدی برای سلامت و بهداشت ساکنان این منطقه تبدیل شده است.
آب، شریان اصلی حیات و رکن اساسی بهداشت است؛ اما وضعیت کنونی در روستای ما، فراتر از یک مشکل موقت، نشان‌دهنده فرسودگی زیرساخت‌ها و عدم پایداری شبکه توزیع است. ساکنان روستای سید صفی بهمئی برای تأمین نیاز اولیه خود با چالش‌های طاقت‌فرسا روبرو هستند؛ از جمله تحمل هزینه‌های سنگین تعمیر و تعویض پمپ‌های خانگی و دشواری در حفظ نظافت و بهداشت فردی و عمومی.
از مسئولین محترم استانی و شهرستانی، مدیریت محترم شرکت آب و فاضلاب کهگیلویه و بویراحمد و تمامی نهادهای ذی‌ربط، تقاضا می‌شود با نگاهی عادلانه به این بحران، فراتر از توجیهات مدیریتی، به دنبال راهکارهای اجرایی، پایدار و زیرساختی برای رفع این مشکل باشند.
ما از استاندار محترم کهگیلویه و بویراحمد، نمایندگان محترم مجلس و مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان، خواستار شفاف‌سازی وضعیت و ارائه برنامه‌ای مشخص برای تأمین پایدار آب هستیم. هیچ شهروند و روستایی نباید برای دریافت حق اولیه خود با بی‌عدالتی و سختی مواجه شود.
امید است با نگاه مسئولانه شما، فصل جدیدی از دسترسی ایمن، عادلانه و پایدار به آب شرب در روستای سید صفی بهمئی آغاز شود.
استاندار کهگیلویه و بویر احمد/ آبفای استان/ فرمانداری بهمئی
لزوم افزایش دوربین‌های کنترل سرعت لحظه ای در بزرگراه یادگار امام (کرج)
با افزایش آمار تصادفات و گزارش‌های متعدد از برگزاری کورس‌های غیرقانونی در بزرگراه یادگار امام (کرج)، شهروندان خواستار افزایش تعداد دوربین‌های کنترل سرعت و تبدیل دوربین‌های موجود به سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای شده‌اند.
به گفته رانندگان این مسیر، تخلفات رانندگی به‌ویژه سرعت‌های غیرمجاز و مسابقات خیابانی، امنیت جانی شهروندان را با تهدید جدی مواجه کرده و وقوع حوادث تلخ را به یک نگرانی دائمی تبدیل کرده است.
کارشناسان نیز معتقدند استفاده از سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای در نقاط حادثه‌خیز، در کنار افزایش نظارت پلیس، می‌تواند نقش مؤثری در کاهش تخلفات، پیشگیری از تصادفات و ارتقای ایمنی تردد داشته باشد.
شهروندان از مسئولان مرتبط درخواست دارند با توجه به شرایط این بزرگراه و برای حفظ جان مردم، هرچه سریعتر نسبت به افزایش دوربین‌های کنترل سرعت و تجهیز آنها به سامانه‌های ثبت سرعت لحظه‌ای اقدام کنند.
پلیس کنترل نامحسوس، پلیس راهور، سازمان کنترل ترافیک، استانداری کرج
درخواست اصلاح ساختارهای اداری و رفع تبعیض‌های استخدامی
همان‌طور که مستحضر هستید، شرایط اقتصادی کشور و فشار تورم، معیشت عامه مردم را در تنگنای شدیدی قرار داده است. متأسفانه ساختار اداری و اقتصادی فعلی به دلیل وجود برخی رانت‌ها، تعارض منافع و نبود نظارت شفاف، به جای آنکه خادم ملت باشد، در مواردی به باری سنگین بر دوش مردم تبدیل شده است. چرخهٔ باطل «افزایش نقدینگی برای تأمین حقوق بخش دولتی» و در پی آن «ایجاد تورم و گرانی»، سرمایه و پس‌انداز مردم عادی و بخش خصوصی را نابود کرده است.
لذا ما امضاکنندگان این پویش، به عنوان جمعی از شهروندان و فعالان بخش خصوصی، خواستار اجرای فوری و قاطع اصلاحات زیر جهت نجات اقتصاد کشور و برقراری عدالت اجتماعی هستیم:
1 تغییر رویکرد از «افزایش حقوق» به «کنترل قیمت‌ها»: دولت باید به جای افزایش پله‌ای و مکرر حقوق‌ها که عامل اصلی رشد نقدینگی و تورم است، بر کاهش و تثبیت قیمت خودرو، مسکن و کالاهای اساسی متمرکز شود. همچنین تأمین ارز دولتی تنها باید به مواد اولیهٔ تولیدکنندگان واقعی اختصاص یابد تا دست مافیای واردات قطع گردد
2 رفع تعارض منافع و ممنوعیت فعالیت اقتصادی همزمان کارمندان دولت: شغل یکی از منابع مهم کشور می‌باشد و باید عادلانه توزیع شود. فرصت‌های شغلی محدود کشور باید عادلانه توزیع شود. حضور کارمندان دولتی (که از امنیت شغلی و مزایای ثابت و امتیازات ویژه برخوردارند) در بخش خصوصی، مانع اشتغال جوانان است. همچنین دسترسی به رانت اطلاعاتی در مزایدات، مناقصات و پروژه‌های عمرانی باعث ایجاد شبکه‌های فساد شده است. ورود کارمندان دولت به هرگونه فعالیت اقتصادی، پیمانکاری و بخش خصوصی باید اکیداً ممنوع و جرم‌انگاری شود.
3 اصلاح نظام پرداخت و حذف امتیازات ویژه و تبعیض‌آمیز: سیستم اداری کشور نیازمند چابک‌سازی است. پرداخت مزایای متعدد و غیرمتعارف (تحت عناوین مختلف) از بودجه عمومی به بخش دولتی، در حالی که بخش اعظم جامعه از آن محروم‌اند، مصداق بارز تبعیض است. سیستم پرداخت باید مانند کشورهای توسعه‌یافته به سمت «پرداخت ساعتی و مبتنی بر عملکرد واقعی» حرکت کند.
4 یکسان‌سازی نظام مالیاتی و بیمه‌ای برای همه اقشار: مردم عادی و شاغلین مشاغل آزاد، هم‌اکنون بالاترین هزینه‌های بیمه و مالیات را پرداخت می‌کنند اما در زمان دریافت خدمات (درمانی و...) کمترین حمایت را دریافت می‌کنند؛ در حالی که بخش دولتی از خدمات رایگان و یارانه‌ای بهره‌مند است. قوانین مالیات و بیمه باید بدون هیچ‌گونه تبعیضی برای بخش دولتی و خصوصی یکسان شود و هر فرد به‌صورت خویش‌فرما مالیات و بیمه را پرداخت کند تا تبعیض میان مردم عادی و بخش خصوصی با بخش دولتی حذف شود.
5 پایان دادن به حاشیهٔ امن شغلی ۳۵ ساله و اصلاح قانون استخدام: در حال حاضر، کارمندان با تکیه بر حاشیهٔ امن استخدام‌های طولانی‌مدت، بدون دغدغهٔ ارتقای دانش و با وجود عملکرد ضعیف، در سیستم باقی می‌مانند. ما خواستار آن هستیم که استخدام‌های مادام‌العمر لغو شده و قراردادها به «حداکثر دوره‌های ۵ ساله» محدود شود. تمدید این قراردادها باید صرفاً مشروط به رضایت مراجعان (مردم)، ارزیابی همکاران، به‌روزرسانی سطح سواد و قبولی در آزمون‌های تخصصی دوره‌ای باشد.
6 اصلاح ساختار ناکارآمد بازرسی داخلی: سیستم فعلی نظارت، که در آن ناظر و بازرس از همکاران همان سازمان هستند، به دلیل منافع مشترک سازمانی عملاً خنثی و ناکارآمد است و کارمندان متخلف علیه یکدیگر اقدامی نمی‌کنند. سیستم بازرسی باید کاملاً از بدنهٔ سازمان‌ها مستقل شده و نظارت‌های میدانی شفاف با قابلیت پیگیری گزارش‌های مردمی جایگزین آن گردد.
7 رفع تعارض منافع و ممنوعیت فعالیت اقتصادی موازی (با توجه به حجم کار پایین): در بخش خصوصی، یک نیروی متخصص (مثلاً یک مهندس کامپیوتر) تنها زمان و انرژی برای انجام یک شغل را دارد؛ اما متأسفانه حجم پایین کار مفید در ادارات دولتی باعث شده تا کارمندان زمان آزاد زیادی (حتی در شیفت کاری خود) برای فعالیت‌های اقتصادی خارج از سازمان داشته باشند. ورود کارمندان دولت به هرگونه فعالیت اقتصادی، پیمانکاری و بخش خصوصی باید اکیداً ممنوع شود و ساعت کار مفید در ادارات به استانداردهای جهانی برسد.
8 پیگیری قاطع برای بازگرداندن اموال اختلاس‌شده به کشور: با توجه به ظرفیت‌های دیپلماتیک و توافقات بین‌المللی، از دولت تقاضا داریم با جدیت تمام، استرداد مجرمین اقتصادی و بازگرداندن ارزهای اختلاس‌شده به خزانهٔ کشور را پیگیری نماید تا این منابع صرف توسعهٔ زیرساخت‌ها شود.
9 نظارت مستقل و شفاف بر دارایی‌ها و عملکرد سیستم اداری: نظارت کارمند بر کارمند فاقد کارایی لازم است. دارایی‌ها و سبک زندگی مقامات و کارمندان (از جمله خروج ارز برای تحصیل خانواده‌ها در خارج از کشور) باید تحت نظارت نهادهای مستقل و شفاف مردمی قرار گیرد. همچنین ارتقای امنیت سایبری سیستم‌های اداری و پاسخگو کردن کارمندان در قبال کم‌کاری‌ها ضروری است.
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
افزایش مداوم اجاره‌بها در سال‌های اخیر، فشار سنگینی بر خانواده‌ها، به‌ویژه جوانان و اقشار کم‌درآمد، وارد کرده است. بسیاری از مردم بخش بزرگی از درآمد خود را صرف تأمین مسکن می‌کنند و این موضوع موجب کاهش قدرت خرید و افزایش مشکلات معیشتی شده است.
از دولت، مجلس، بانک مرکزی و سایر نهادهای مسئول درخواست می‌شود با افزایش ساخت مسکن، ارائه وام‌های کم‌بهره به مستأجران، حمایت از پروژه‌های مسکن ارزان‌قیمت، نظارت مؤثر بر بازار اجاره و مقابله با سوداگری در بخش مسکن، زمینه کاهش هزینه‌های اجاره و دسترسی آسان‌تر مردم به مسکن مناسب را فراهم کنند.
رئیس جمهور، وزارت راه و شهر سازی، مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان، رئیس کمیسیون عمران مجلس جناب آقای رضایی کوچی، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، رئیس بانک مرکزی و وزیر اقتصاد
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
مقابله و ستیز با نفس و دیگر موارد ضد اخلاقی باید سر لوحه کار مسئولان محترم باشد.
ایده و راهکار
اخلاق‌مداری؛ راهبردی برای کارآمدی بیشتر مدیریت
توجه به شاخص‌های اخلاقی و ارتقای سلامت نظام اداری، باید سرلوحه فعالیت تمامی مدیران و تصمیم‌گیران کشور باشد. امروزه، مقابله با رفتارهای غیراخلاقی و تقویت خودنظارتی در سطوح مدیریتی، نیازمند عزمی راسخ و جهادی مضاعف است که باید در لایه‌های عملیاتی و تصمیم‌گیری به شکلی ملموس تجلی یابد
چند موردی که مقابله جدی باید با آن صورت گیرد را در ذیل ذکر کردم.
لطفا توجه بیشتری را به این موارد مبذول بفرمائید : حق الناس خوری ستیزی ، فریب ستیزی ، اختلاس ستیزی ، بازیچه دست استعمار شرق و غرب شدن ستیزی ، حقوق نجومی نویسی ستیزی ، ترک فعل ستیزی ، وعده توخالی ستیزی ، بد عهدی ستیزی، پیمان شکنی ستیزی ، رشوه ستیزی مال اندوزی و ثروت اندوزی ستیزی ، تنفر ستیزی ، کینه ستیزی ، نفرت ستیزی ، تفرقه ستیزی منفعت طلبی شخصی و گروهی ستیزی ، ربا ستیزی ، عدم تحمل دیگر سلیقه ها ستیزی ، تکبر ستیزی و غرور ستیزی و......
یاحق التماس دعا اجرتان با حضرت حق
مسئولان محترم و تصمیم گیران کشور، وزرا و معاونین و مشاوران، دولت ، مجلس ، قوه محترم قضائیه، تولید کنندگان کالا و خدمات، سازمان‌های نظارتی، بازرسی ، امنیتی، کلیه آحاد مردم و جانفدایان و مردم درصحنه و میدان
حوادث اخیر کشور، از جمله آسیب‌های ناشی از جنگ، حملات به مناطق غیرنظامی و همچنین حادثه تلخ مدرسه میناب، بار دیگر اهمیت آمادگی زیرساخت‌های عمومی در برابر بحران‌ها را یادآوری کرده است. مدارس به‌عنوان گسترده‌ترین شبکه ساختمان‌های عمومی کشور، می‌توانند علاوه بر نقش آموزشی، در شرایط اضطراری به مراکز امن پناهگیری و امدادرسانی برای مردم تبدیل شوند.
ما امضاکنندگان این پویش از دولت جمهوری اسلامی ایران، سازمان مدیریت بحران کشور، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درخواست می‌کنیم:
۱.برنامه‌ای ملی برای نوسازی و مقاوم‌سازی تمامی مدارس کشور تدوین و اجرا شود.
۲.در طراحی و بازسازی مدارس جدید، استانداردهای پناهگاه‌های بحران و شرایط جنگی نیز لحاظ شود.
۳.مدارس به امکانات ضروری نظیر فضاهای امن، سیستم‌های ارتباطی اضطراری، ذخایر اولیه آب و تجهیزات امدادی مجهز شوند.
۴.در مناطق پرخطر و پرجمعیت، مدارس به مراکز چندمنظوره مدیریت بحران تبدیل شوند تا در زمان حوادث طبیعی یا شرایط جنگی، امکان اسکان موقت و حمایت از مردم را داشته باشند.
نکته:این طرح ملی با عنوان «شهدای میناب» به یاد جان‌باختگان حوادث اخیر و با هدف حفاظت از نسل‌های آینده کشور اجرا شود.
سازمان مدیریت بحران کشور، سازمان نوسازی مدارس کشور، هیئت دولت
