تشویق در مونیخ، تمسخر در برلین؛ رسانههای آزاد در ترازوی منافع ملی آلمان!
بهمن ۱۴۰۴؛ میدان ترزین وایز مونیخ. رسانههای بزرگ آلمان چطور تجمع حامیان پهلوی در مونیخ را پوشش دادند؟ سوددویچه سایتونگ از «تشویق در حد یک راکاستار» نوشت، بیلد از «۲۵۰,۰۰۰ معترض ضد ملا» گزارش داد و خبرگزاری رسمی DPA او را «صدای جنبش انقلاب ایران» خواند. پوشش خبری گسترده، حمایتگر و مبالغهآمیز.
اردیبهشت ۱۴۰۵؛ برلین. در فاصله کمتر از دو ماه، لحن رسانهها دگرگون شد. دولت آلمان پهلوی را «شخص خصوصی» خواند و از دیدار رسمی خودداری کرد. نشریه تاتس او را «احمق» و «دلقک درباری» نامید و بیلد نوشت «نماینده تمام مخالفان ایرانی نیست». گذشته از آن، بسیاری از رسانهها حتی رویداد برلین را پوشش ندادند.
تغییر ناگهانی رویکرد در کمتر از دو ماه. جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و تبعات آن نظیر انسداد تنگه هرمز و گرانی حاملهای سوخت و افزایش تورم معادلات را تغییر داد. رسانههای به اصطلاح آزاد جهان نشان دادند که مواضعشان به جای اصول، تابع منافع کوتاهمدت دولتها و فشار افکار عمومی است.
09:00 - 24 آوریل 2026
1252 بازدید