هر قدم یک نیت
زائران پیادهای که این روزها از مسیر قوچان راهی مشهدالرضا شدهاند هرکدام نیتی در دل دارند از طلب شفا و سلامتی تا موفقیت و گشایش در زندگی اما همه یک مقصد دارند حرم امام رضا علیهالسلام.
خبرگزاری فارس - قوچان، مجید جعفری مقدم: در این روزها مسیرهای منتهی به مشهد مقدس حال و هوای دیگری دارد زائرانی که پس از پشت سر گذاشتن اربعین حسینی راه زیارت امام هشتم علیهالسلام را در پیش گرفتهاند؛ از شهرها و روستاهای مختلف شمال کشور راهی مشهد شدهاند پیاده یا سواره، تنها یا همراه خانواده اما با یک مقصد مشترک.قوچان در این میان یکی از مهمترین مسیرهای ورود زائران از سمت شمال کشور است شهری که هر سال میزبان خیل عظیم زائرانی بوده که خود را برای زیارت امام رضا علیهالسلام به مشهد میرسانند اما در دهه پایانی ماه صفر تعداد زائران حال و هوای دیگری پیدا میکند و در میان آنها زائران پیاده سهم پررنگی به خود اختصاص میدهند.قدمها را که دنبال میکنی قصههای مختلفی پشت هر کدامشان پیدا میشود یکی از گلستان آمده، یکی از گرگان، دیگری از آققلا، گروهی از بجنورد و شیروان راه افتادهاند و زائرانی هم از فاروج و خود قوچان در این مسیر حضور دارند.بعضیها نخستینبار است که چنین مسیری را تجربه میکنند و شوقشان از همین حالا در چهرهشان پیداست و بعضی دیگر اما این راه را خوب میشناسند و گویی هر سال بخشی از زندگیشان را در همین جاده جا میگذارند.اما اینجا روی همین جاده وقتی کنار زائران قدم میزنی میفهمی که این سفر فقط یک مقصد ندارد هر زائر با خودش یک دنیا حرف و یک نیت به همراه آورده است.چند قدمی را با یک خانم تهرانی همراه میشوم هنوز خستگی راه کربلا از تنش نرفته است تازه از پیادهروی اربعین برگشته اما انگار فرصت استراحت نداشته و خودش را به این مسیر رسانده تا از کاروان زائران امام رضا علیهالسلام جا نماند.
میگوید تازه از پیادهروی کربلا برگشته و تلاش کرده خودش را به این پیادهروی برساند حالا وسط راه است جایی میان مبدأ و مقصد، گرما هست، خستگی هست اما رضایت از اینکه خودش را به مسیر رسانده هم هست و کوتاه میگوید: خدا رو شکر، میانه راهم.همین چند کلمه کوتاه شاید تمام روایت او باشد کسی که هنوز خستگی یک زیارت را از تن بیرون نکرده راه زیارت دیگری را در پیش گرفته است.کمی جلوتر زوجی در مسیر هستند که هم مرد و هم همسرش ناشنوا هستند، شاید برای بعضیها دیدن چنین صحنهای در میانه جاده فقط عبور یک زوج باشد اما وقتی پای صحبتشان با آن ایماواشاره خاص مینشینی دلیل این همراهی روشن میشود آنها به عشق امام رضا علیهالسلام وارد مسیر شدهاند.اینجا تفاوتی میان آدمها نیست نه سنوسال مهم است نه توان جسمی و نه اینکه چه کسی راحتتر و چه کسی سختتر مسیر را طی میکند هرکس به اندازه توان خودش قدم برمیدارد و مقصد یکی است.در میان زائران قصههایی هست که شاید کوتاه گفته شوند اما پشت هرکدامشان سالها امید و دعا قرار دارد.یکی از زائران شیروانی از اتفاقی میگوید که سال گذشته برای کاروانشان افتاده است، در میان آنها بیماری لاعلاج حضور داشته که شفایش را از امام رضا علیهالسلام گرفته است امسال هم دوباره برگشتهاند این بار برای طلب شفای بیماری دیگر.برای او این مسیر فقط یک راه طولانی نیست ادامه همان امیدی بوده که سال گذشته در دلشان شکلگرفته است و این شاید یکی از رازهای همین پیادهروی باشد آدمها فقط با پاهایشان راه نمیروند با امیدهایشان قدم برمیدارند.یکی برای شفای بیمار، یکی برای سلامتی، دیگری برای گشایش در کار و زندگی، یکی برای موفقیت فرزندش و جوانی شاید برای قبولی در دانشگاه.
بعضیها هم قدمهایشان را به نیت پیروزی رزمندگان اسلام برمیدارند و بعضی دیگر هم به نیت آقای شهید ایران.هرکس چیزی در دل دارد که شاید نخواهد با کسی دربارهاش حرف بزند حتی بعضی زائران وقتی برای گفتوگو نزدیکشان میشوم ترجیح میدهند مکث نکنند، لبخندی میزنند و به راهشان ادامه میدهند شاید در این لحظه ادامهدادن مسیر برایشان مهمتر از هر مصاحبهای باشد و حق هم دارند آنها برای حرفزدن نیامدهاند برای رسیدن آمدهاند.یکی از زائران میگوید سالهاست در این مسیر قدم میزند برای او این راه فقط چند کیلومتر جاده نیست بخشی از زیارت است و میگوید شاید پاها خسته شوند شاید گرمای هوا توان آدم را بگیرد اما وقتی مقصد حرم امام رضا علیهالسلام باشد سختی راه هم بخشی از شیرینی زیارت میشود.کمی جلوتر کودکی را میبینم که دست در دست یکی از اعضای خانوادهاش قدم برمیدارد گاهی سرش را بالا میآورد و به بزرگترها نگاه میکند و دوباره قدمهای کوچکش را با آنها هماهنگ میکند شاید برای او هنوز معنای تمام این مسیر روشن نباشد اما همین قدمهای کوچک میتواند نخستین خاطرههایش از زیارت امام رضا علیهالسلام باشد.در گوشه دیگری از مسیر پیرمردی آرام و باحوصله حرکت میکند قدمهایش کوتاه است اما توقفی در کار نیست هرچقدر مسیر طولانی باشد مقصد همان مقصدی است که سالهاست دلش را به سمت خود میکشد.گرمای اواسط مرداد شوخیبردار نیست خورشید مستقیم میتابد و هرچه مسیر جلوتر میرود خستگی بیشتر خودش را نشان میدهد در چنین شرایطی موکبها به پناهی برای چند دقیقه استراحت تبدیل شدهاند.
در مسیر، موکبها تا جایی که توان دارند پایکار آمدهاند یکی لیوان شربت خنک دست زائر میدهد، دیگری آب تعارف میکند و جایی دیگر چای آماده است سفرههایی هم پهن شده تا زائران صبحانه، ناهار و شامشان را در همین مسیر بخورند و دوباره راهی شوند.یک لیوان آب شاید برای کسی که در هوای معمولی آن را مینوشد چیز سادهای باشد اما برای زائری که ساعتها زیر آفتاب قدم زده همین آب میتواند توان ادامه مسیر را برگرداند.زائر میآید، چنددقیقهای مینشیند، نفسی تازه میکند، چیزی میخورد یا مینوشد و دوباره بلند میشود و مسیر همچنان ادامه دارد.صدای قدمها، گفتوگوهای کوتاه زائران، صدای خادمانی که برای پذیرایی صدا میزنند و گاهی ذکر و صلوات، فضای جاده را پرکرده است، هرکس به اندازه توانش قدم برمیدارد یکی با پایبرهنه، دیگری با کفشهای خاکآلود، یکی با عصا و دیگری در کنار فرزند کوچکش.در این مسیر کسی دیگری را بهخاطر سرعتش قضاوت نمیکند مهم این است که راه ادامه داشته باشد بعضیها تازه اول مسیرند و سرشار از انرژی بعضیها کیلومترها پشت سر گذاشتهاند و خستگی در صورتشان نشسته است اما همه یک تصویر را در ذهن دارند گنبد طلایی حرم رضوی.قوچان در این روزها فقط یک شهر در مسیر مشهد نیست ایستگاهی از یک سفر معنوی است شهری که زائران خسته ازراهرسیده را میبیند برایشان آب و غذا فراهم میکند و دوباره بدرقهشان میکند تا قدم بعدی را بردارند.راه هنوز تمام نشده است برای زائری که از گرگان یا آققلا راه افتاده، برایآنکه از بجنورد و شیروان آمده و برای خانوادهای که از همین حوالی قوچان قدم در مسیر گذاشته هر کیلومتر معنای خودش را دارد.
اینجا کسی برای رسیدن عجله ندارد یا شاید بهتر است بگویم همه عجله دارند اما عجلهشان از جنس دیگری است میخواهند خودشان را به روزهای پایانی صفر برسانند به مشهد به حرم به جایی که قرار است خستگی این همه قدم در یکلحظه فراموش شود.قدمها یکی پس از دیگری برداشته میشوند گرما هست، خستگی هست، تاول پا هست، مسیر طولانی هست اما چیزی هم هست که از همه اینها بزرگتر است شوق رسیدن و شاید راز این پیادهروی همین باشد اینکه آدمها با هر نیتی که راه افتادهاند در میانه جاده به یک مقصد مشترک میرسند حرم امام رضا علیهالسلام.#دهه_آخر_صفر#پیاده_روی#امام_رضا_علیه_السلام#زائر#حرم_مطهر_رضوی
17:38 - 17 مرداد 1405