یا اینکه در مواجهه با بیماری طولانی و سخت عزیز انسان هی میگن ما نمی دونیم خدا چرا این طور میکنه یا خدا خودش نجاتش بده و پس از ، از دست دادن همان عزیز انسان که بیمار بوده مرتب برای تسلیت میگن "راحت شد". بابا خداوند متعال و خود طرف و خونوادش دوست داشتن زنده بمونه و باشه و راحت نشه ، به شما چه
حرفهایی که در خانه صاحب عزا ممنوع است
گفتن جملاتی مثل «قوی باش» یا «به خاطر بچههات گریه نکن» یعنی اجبار فرد به پنهان کردن احساسات و این کار روند طبیعی سوگ را مختل میکند.
وقتی ستونهای یک خانه با زلزله فقدان و مرگ یکی از عزیزان فرو میریزد، روان بازماندگان زیر خروارها اندوه مدفون میشود. در چنین شرایطی، اطرافیان با نیت خیر و برای آواربرداری روانی وارد این خانه ویران میشوند؛ اما گاهی کلماتی که بر زبان میآورند، به جای مرهم، پتکی بر دیوارهای نیمهجان روان فرد داغدیده است. تسلی دادن یک هنر و مهارت ارتباطی پیچیده است که پیش از دانستن «چه باید گفت»، نیازمند آگاهی عمیق از «چه نباید گفت» است. ما در این مطلب، جملات ممنوعه در مواجهه با فرد سوگوار را کالبدشکافی میکنیم.تله مثبتاندیشی زهرآگیناز منظر روانشناسی، سوگ یک فرآیند خطی نیست، بلکه گردابی از احساسات متناقض است. بزرگترین اشتباه در این مرحله، بیاعتبار کردن احساسات فرد است. «قوی باش» یا «به خاطر بچههات گریه نکن»: انجمن روانشناسی (APA) تاکید میکند که اجبار فرد به پنهان کردن احساسات، روند طبیعی سوگ را مختل میکند. گفتن «قوی باش»، به فرد القا میکند که ابراز غم نشانه ضعف است و او را در سلول انفرادیِ اندوهش حبس میکند.«زمان همه چیز را حل میکند»: این جمله یک کلیشه تقلیلگرایانه است. زمان به خودی خود چیزی را درمان نمیکند، بلکه این پردازش فعال سوگ است که التیامبخش است. این جمله به فرد حس بیاهمیت بودن درد کنونیاش را میدهد.«دقیقا میفهمم چه حسی داری»: حتی اگر شما هم تجربه فقدان مشابهی داشتهاید، اثر انگشت سوگ هر انسانی منحصربهفرد است. این جمله تمرکز را از داغدیده به سمت شما برمیگرداند و فضای همدلی را تخریب میکند.
آداب اجتماعی و احترام به مرزهای حریم خصوصیدر بستر اجتماعی و فرهنگی ما ایرانیها، مراسم عزاداری گاهی به جای فضایی برای سکوت و تسلی، به میدانی برای کنجکاویهای فرساینده تبدیل میشود. پرسوجو درباره جزئیات مرگ: «دقیقا چطور شد؟»، «پزشکها چه گفتند؟» یا «نمیشد فلان کار را بکنید؟». این سوالات، فرد را مجبور به بازخوانی مکرر تروما میکند. در روزهای نخست، ذهن فرد درگیر شوک است و تحلیل منطقی وقایع، تجاوز به حریم روانی او محسوب میشود.تجویزهای مداخلهجویانه: «باید از این خانه بروی»، «باید لباس سیاهت را درآوری». تغییرات محیطی یا ظاهری باید با ریتم درونی خود فرد اتفاق بیفتد. فشارهای اجتماعی برای بازگشت زودهنگام به زندگی عادی، تنها اضطراب بازماندگان را تشدید میکند.ظرافتهای مواجهه با داغدیدهدر آموزههای اصیل اسلامی، تسلی دادن جایگاه ویژهای دارد، اما کژفهمی در استفاده از مفاهیم دینی میتواند اثری مخرب داشته باشد.«خواست خدا بود» یا «خدا گلچین میکند»: اگرچه تسلیم در برابر مشیت الهی از ارکان ایمان است، اما بیان این جملات در مرحله حاد سوگ که فرد درگیر خشم یا انکار است، میتواند به جای آرامش، باعث ایجاد زاویه و خشم پنهان نسبت به خداوند شود. «او الان جایش بهتر است»: این جمله، درد جانکاه فراق بازماندگان را نادیده میگیرد. آنها در آن لحظه به حضور فیزیکی عزیزشان نیاز دارند و این توجیه، از بار دلتنگی آنها نمیکاهد. سیره پیشوایان دینی در مواجهه با سوگواران، بیش از آنکه مبتنی بر موعظه باشد، بر «حضور بیتکلف» و «تامین نیازهای اولیه» استوار بوده است.
توصیه پیامبر اسلام (ص) به پختن غذا برای خانواده جعفر بن ابیطالب (ع) تا سه روز، نشاندهنده اولویت حمایت عملی بر پرگوییهای کلامی در سنت اسلامی است.منبع: (اصول کافی)، جلد ۳، صفحه ۲۲۷ (باب التعزیه و ما یجب علی جیران اهل المصیبة).مهارتهای جایگزین؛ الفبای حضور موثربرای اینکه ستون محکمی در خانه لرزان داغدیدگان باشیم، نیازمند تغییر رویکرد از «گوینده» به «شنونده و حامی» هستیم. به جای تلاش برای حل کردن مشکل (که اساسا در مواجهه با مرگ غیرممکن است)، باید روی «حضور امن» تمرکز کنیم. جملاتی مانند «نمیدانم چه بگویم، اما کنارتم»، «متاسفم که این درد را تجربه میکنی» و «هر وقت خواستی حرف بزنی، من گوش میدهم»، بالاترین سطح همدلی را منتقل میکنند. همچنین ارائه پیشنهادات عملی مانند «فردا ناهار برایتان میآورم» یا «بچهها را امروز به پارک میبرم»، بسیار کارآمدتر از تعارف مبهم «اگر کاری داشتی به من بگو» است.سکوت همدلانه، فشردن یک دست و ریختن یک استکان چای، بارها رساتر از صدها کلمهای است که بدون درکِ عمق فاجعه بر زبان رانده میشود.#سوگ#عزاداری #تروما#آداب
20:19 - 21 مرداد 1405
11 پاسخ
@user170910002913226125815 ساعت پیشدر پاسخ بهآفرین فارس گاهی بین اخبار سیاسی این آموزش ها بسیار مناسب است.سپاسگزارم
@aliba15 ساعت پیشدر پاسخ بهیا اینکه در مواجه با فردی که مدتی ندیدن میگن:چقدر شکسته شدی؟ موها رو سفید کردی؟ چقدر لاغر شدی، چقدر چاق شدی؟ چقدر پیر شدی؟ چقدر موهات ریخته؟همه اینها ناشی از فقر فرهنگی و شعور سوال کننده است.
@F_f_f12 ساعت پیشدر پاسخ بهمتاسفم که این درد را تجربه میکنیاین جمله هم بار منفی و فاصله بین گوینده و شنونده داره
@user17727195099611 ساعت پیشدر پاسخ بهدر مواجه با کسی که تازه جونوشو از دست داده ،،پس من چی بگم ۲۰ سال پیش مادرم از دست دادم تا الانم داغ دارم ،، بابا اومدی تسلیت بگی یا درد دل کنی طرف خودش داغونه
@Mahoor9 ساعت پیشدر پاسخ بهامیرالمؤمنین (ع):مردن از شما آغاز نشده، و به شما نيز پايان نخواهد يافت.اين دوست شما به سفر مىرفت،اكنون پنداريد كه به يكى از سفرها رفته،اگر او باز نگردد، شما به سوى او خواهید رفت.
@user1709987961219 ساعت پیشاتفاقات تلخ و جانکاهی از نیمه دوم ۱۴۰۴ تا همین چند وقت پیش افتاد، داغ از دست دادن عزیزان، بیشتر از همه دختران خرد سال، با خانواده، خانواده های زیادی هستن که سوگ سختی را دارن تحمل می کنن، جا داره صدا و سیما، رسانه ها، مراجع دینی ، بیشتر به حال و هوای باز ماندگان توجه کنند در جهت آرامش دادن
@ommateemam8 ساعت پیشدر پاسخ بهجنبه های فطری و اخلاقی مراسمات به تشریفات روانی تنزل پیدا کرده است....
@user1773043852966 ساعت پیشدر پاسخ بهمرگ که حق هست و همه باید رهسپار اون دنیا بشیم ان شاء الله در آن دنیا همه دور هم جمع میشیم و کلی ذوق مرگ میشیم شک نکنید شرطش فقط اینه در دنیا تا می تونیم در مرز انسانیت حرکت کنیم نه خودخواهی و نفس پرستی و شهوت های پستتوشه سفر مهیا کن غمی نیست این نیز بگذرد
@user1773043852966 ساعت پیشسوتی های وحشتناک دیگه:خدا اموات تون روزیاد کنه - (فرزندات رو زیاد کنه نه اموات!!! )ان شاء الله قسمت شما بشه - (در مجلس پیشواز حاجی ها میگن!!!)غم آخرتون باشه - (یعنی چی مرگ بعدی قسمت تو بشه!!!)مرحوم وصیت کرده بود؟ - (به تو چه ربطی داره!!!)آخی چقدر جوون بود - (نمکدون بدم خدمت تون رو زخم بپاشی!!!)