مطالبهتجدیدنظر در افزایش شهریه دانشگاه آزاد و جلوگیری از ترک تحصیل دانشجویان
ریاست محترم هیئت امنا و ریاست محترم دانشگاه آزاد اسلامی وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری ریاست محترم کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی ما دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی، در حالی که کشور به دلیل شرایط خاص ناشی از تنشهای موجود، در وضعیتی بسیار حساس و پرفشار قرار دارد، با یک چالش مضاعف روبهرو شدهایم: افزایش بیسابقه و کمرشکن شهریهها. ما به خوبی آگاهیم و تأکید میکنیم که معیشت اساتید محترم و کارکنان عزیز دانشگاه، به عنوان بازوان آموزشی و اجرایی این مجموعه، باید تأمین شود و آنها نیز حق دارند از حقوق و مزایای متناسب با شرایط تورمی جامعه برخوردار باشند. اما پرسش اساسی اینجاست: چرا برای تأمین این هزینهها، تنها گزینه روی میز، جیب دانشجوست؟ چرا بار سنگین تورم و فشارهای اقتصادی باید تماماً بر دوش دانشجویانی تحمیل شود که خود و خانوادههایشان، آسیبپذیرترین قشر در برابر این نوسانات هستند؟ رشتههای علوم انسانی که باید ارزانترین انتخاب تحصیلی باشند، به سمتی میروند که هزینه یک دوره کارشناسیشان به بیش از ۱۵۰ میلیون تومان میرسد. همچنین در مقاطع تحصیلات تکمیلی، وضع هزینهها و مبالغ سنگین برای تمدید پایاننامه به مانعی جدی تبدیل شده و عملاً دانشجویان را در مراحل پایانی تحصیل با فشاری مضاعف و غیرمنطقی مواجه ساخته است. در این شرایط که همه مردم با چالش های ناشی از جنگ دست و پنجه نرم میکنند، این افزایشها، در کنار هزینههای بالای تمدید پایاننامه و... نه یک سیاست مالی، بلکه عامل اصلی ترک تحصیل اجباری، تعویق فراغت از تحصیل و ناامیدی هزاران جوان مستعدی است که توان پرداخت این مبالغ را ندارند. از مسئولین محترم دانشگاه و مسئولین دلسوز کشوری انتظار داریم به جای فشار حداکثری بر دانشجویان، به دنبال درآمدهای پایدار، کاهش هزینههای غیرضروری و بهرهگیری از حمایتهای دولتی برای تأمین حقوق پرسنل باشند. دانشگاه نباید در شرایطی که جامعه با بحرانهای اقتصادی روبهروست، خود به یکی از اصلیترین عوامل فشار بر خانوادهها تبدیل شود.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی، وزیر علوم، دکتر سیمایی صراف، دکتر منادی رئیس کمیسیون آموزش، نمایندگان مجلس شورای اسلامی
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
خلعسلاح جرگهسالاری
جرگهسالاری (oligarchy) با ملت میجنگد؛ آن هم با هر وسیلهای، از جمله کودتا. این جنگ، رقابت معمولی بر سر قدرت یا ثروت نیست؛ جنگ تمامعیار اقتصادی، سیاسی، و فرهنگی است. جنگی که در آن یک اقلیت با انباشت ثروت و نفوذ، ساختارهای تصمیمگیری را از یک سو و سبک زندگی را از سوی دیگر تسخیر میکند و اکثریت جامعه، باید هزینههای این سلطه را با درآمد اندک خود و لبخندی شادمانه بپردازد.هدف جرگهسالاری از این نبرد روشن است: حفظ سلطه، چپاول منابع ملی و تداوم نفوذ بر نهادهایی که سرنوشت عمومی را رقم میزنند و از همه مهمتر چپاول اذهان فرد فرد اعضای جامعه. در این میدان، اموال متمرکز اقلیت، سنگرهای اصلی محسوب میشوند و پول انباشته، مهمات این جنگ.اموال جرگهسالاران صرفاً دارایی شخصی آنان نیست. با همان اموال رسانهها خریداری میشود، ریزرسانهها به خدمت گرفته میشود، روایتها پرداخته و توزیع میشود، سبک زندگی به مثابه انتخاب تحمیل میشود، نفوذ سیاسی میخرند و سیاستگذاران را به خدمت میگیرند.شبکههای فساد اقتصادی، وابستگی به نظام جهانی سلطه، و فشار بر ملت نیز با همین مهمات سازماندهی میشوند. هر سنگر مالیای که در دست اینان بماند، نقطهای برای بازتولید قدرت دشمن است. این سنگرها نه در حاشیه، بلکه در قلب اقتصاد و سیاست قرار دارند و هر روز که دستنخورده باقی بمانند، توان دشمن برای آسیب به ایران و ایرانیان بیشتر میشود.
مصادرهی اموال با حکم دادگاه در این چارچوب معنا پیدا میکند: خلعسلاح موضعی دستگاه جرگهسالار در سنگرهای خط مقدم. مصادره، خلعسلاح افراد پیشتاز و طلایهدار لشکر جرگهسالاری است. کسانی که با ثروت متمرکز خود، مسیرهای نفوذ را هموار کردهاند و منابع عمومی را به منافع خصوصی گره زدهاند. این روش کارنامهای درخشان نیز دارد؛ مصونیت نزدیک یک دههای اول انقلاب در برابر لشگرکشیهای جرگهسالاران علیه انقلاب، مستضعفان، و پابرهنگان.این اقدام صرفاً یک عملیات مالی یا انتقامجویانه نیست؛ اقدامی راهبردی است که زنجیرهی تأمین قدرت دشمن و یاوران داخلیش را قطع میکند. وقتی مهمات از دسترس خارج شود، توانایی خرید رسانه، بسیج ریزرسانه، خرید نفوذ و سازماندهی شبکههای فشار بهطور محسوس کاهش مییابد. ضربه به ریشهی مادی قدرت، دقیقترین و مؤثرترین شکل دفاع است؛ زیرا بدون پول متمرکز، مزدی در کار نخواهد بود و لاجرم بسیاری از ابزارهای مزدور نظام سلطه از کار میافتند.دفاع ملت در این جنگ دقیق و روشمند است. بر مبنای شناسایی مهاجمان سنگر اول و با عاملیت یکتای نظام قضایی است. حکم دادگاه است که هم مشروعیت میآفریند و هم امکان پایداری عملیات را فراهم میسازد. بدون شفافیت قضایی و استناد دقیق و درست به قانون مصادره معنا نخواهد داشت، و از هدف راهبردی خود فاصله میگیرد.
اما خطر بزرگتر در ناپایداری دفاع نهفته است. هجوم جرگهسالاری ماهیتی مستمر و تطبیقپذیر دارد. هرگاه خلأی ببیند، خود را بازتولید میکند؛ گاهی با چهرههای جدید، گاهی با ابزارهای حقوقی پیچیدهتر، گاهی با جابهجایی داراییها به خارج از دسترس و گاهی با ایجاد لایههای شرکتی و صوری. بنابراین دفاع نمیتواند موردی و مقطعی باشد. باید پایدار، نهادینه و دائمی شود.ملت در این نبرد وظیفهی دائمی دارد. دشمنی که انگیزههای سلطهگری خود را هرگز رها نمیکند، با یک یا چند موج مصادره متوقف نمیشود. هر عقبنشینی موقت از سوی مدافعان، فرصت بازسازی سنگرها را به دشمن میدهد. به همین دلیل، دفاع باید به فرهنگ عمومی و رویهی نهادی تبدیل شود، نه به موج احساسی یا تصمیم مقطعی. وقتی جامعه مصادرهی قانونی را نه انتقام، بلکه ضرورت دفاعی ببیند، فشار اجتماعی لازم برای تداوم این روند شکل میگیرد.این جنگ در میدان اقتصاد و سیاست جریان دارد، اما پیامدهایش مستقیماً بر زندگی روزمرهی مردم اثر میگذارد و امکان مشارکت واقعی در تصمیمگیریها را فراهم میکند. وقتی منابع ملی در خدمت منافع اقلیت متمرکز میشود، اکثریت هزینهی آن را میپردازد. خلعسلاح سنگرهای مالی، در واقع قدرت مادی جرگهسالاری را تضعیف میکند، و اعتماد عمومی به امکان تغییر را نیز تقویت مینماید.دفاع یک انتخاب تاکتیکی نیست؛ ضرورتی راهبردی است. جرگهسالاری جنگ را آغاز کرده و ادامه میدهد. ملت یا سنگرهای آنان را یکبهیک و با روش قانونی تسخیر میکند، یا باید بپذیرد که میدان را واگذار کرده است. انتخاب روشن است: یا دفاع نهادینهشده و دائمی، یا بازتولید مداوم سلطهی اقلیت بر سرنوشت و ذهن اکثریت.
10:55 - 13 شهریور 1405
3 پاسخ
@javadfalah20 ساعت پیشدر پاسخ به ولطفا با بازنشر و ثبت حمایت از مطالبه به حق یک میلیون دانشجوی ایرانی حمایت کنید https://farsnews.ir/meisamfaraji/1788261344861793684
@user17730438529619 ساعت پیشدر پاسخ بهکسب ثروت برای حفظ قدرت و کسب قدرت برای حفظ ثروتچرخه باطلی که آرامش و امنیت و انسانیت را نابود میکندهم برای صاحبان این تفکر و هم قربانیان آن
@hamdan11015 ساعت پیشدر پاسخ بهسرباز گیری اجباری،قفسه های خالی از مواد غذایی،بی برقی،بی آبی و... در اوکراین و مردمی که شبها در مترو می خوابند .وضعیتی است که زلنسکی و غرب برای مردم اوکراین ایجاد کردند.ولی ما اخباری از این دست را هیچگاه در خبرگزاری های خودی ، غربی و غرب پرستان داخلی نمی بینیمچون قرار نیست شکست و نابودی اوکراین…نمایش بیشتر