چادر نماد حیا است نه پوشش قاتل

با سلام اخیراً تصویری از قاتلان شهید رجب‌زاده منتشر شده که در آن، به یک متهم زن، چادر پوشانده‌اند. چادر، میراث حضرت زهرا (س) و نماد حیا و عفت زن ایرانی است. پوشاندن آن بر سر یک جنایتکار، توهین به این نماد مقدس است. این اقدام سابقه‌دار و تکراری، هر بار افکار عمومی را جریحه‌دار می‌کند. پیشنهاد می‌شود قوه قضاییه دستورالعملی برای نحوه پوشش متهمان و محکومان در زمان انتقال و حضور مقابل دوربین‌ها تدوین کند تا ضمن رعایت شأن و حرمت عمومی، پوششی متناسب و یکسان برای آنان در نظر گرفته شود. این اقدام می‌تواند چند مزیت داشته باشد: نخست، حرمت و جایگاه چادر به‌عنوان پوششی محترم و مورد استفاده شهروندان حفظ می‌شود. دوم، می‌توان برای متهمان و محکومان، پوششی مشخص و متناسب با شرایط آنان در نظر گرفت تا میان پوشش عمومی شهروندان و پوشش افراد حاضر در فرآیند قضایی تمایز روشنی وجود داشته باشد. سوم، این شیوه می‌تواند ضمن رعایت شأن افراد، پیامدهای اجتماعی و حقوقی ارتکاب جرم را برای افکار عمومی نیز به‌صورت روشن‌تری منعکس کند. در نهایت، پیشنهاد می‌شود درباره نوع پوشش متهمان و محکومان در زمان حضور مقابل دوربین‌ها، ضوابطی مشخص و متناسب با موازین قانونی و شأن افراد تدوین و اجرا شود. چادر، لباس حضرت زهرا (س) است. آن را بر سر قاتل نکشید. پی‌نوشت: پوشاندن چادر بر سر متهم، پیام های منفی زیادی را مخابره می‌کند. این موضوع می‌تواند از منظر فرهنگی نیز قابل تأمل باشد. اگر در فرآیند معرفی متهمان، از چادر به‌عنوان پوشش آنان استفاده شود، ممکن است ناخواسته این برداشت در جامعه و افکار عمومی شکل بگیرد که چادر با موقعیت اتهام یا جرم پیوند خورده است؛ برداشتی که می‌تواند به جایگاه فرهنگی و اجتماعی چادر آسیب وارد کند و زمینه سوءبرداشت درباره این پوشش را فراهم سازد. از این منظر، شایسته است قوه قضاییه در شیوه پوشش متهمان هنگام حضور در برابر دوربین‌ها بازنگری کند و پوششی مشخص، متناسب و مستقل از پوشش‌های مورد احترام جامعه برای آنان در نظر بگیرد؛ به‌گونه‌ای که هم شأن و حقوق متهمان رعایت شود و هم از ایجاد هرگونه برداشت نادرست درباره چادر و جایگاه آن جلوگیری شود. این موضوع می‌تواند با تدوین ضوابط روشن و یکسان برای نحوه پوشش متهمان در زمان انتقال و حضور رسانه‌ای، به شکل مناسب‌تری ساماندهی شود. مجلس این موضوع را قانون کند.